+ Akustyczna oporność falowa niektórych substancjiSzczepan Szczeniowski, Fizyka doświadczalna, cz. 1. Substancja Oporność falowa powietrze 429 woda 1,48·106 gliceryna 2,5·106 miedź 2,07·107 Oporność falowa, impedancja akustyczna – w akustyce, miara oporu jaki stawia ośrodek rozchodzącej się w nim fali dźwiękowej; jest szczególnym przypadkiem impedancji falowej i określa ją wzór:
gdzie: – różnica pomiędzy ciśnieniem w amplitudzie fali dźwiękowej a ciśnieniem niezaburzonego ośrodka, – prędkość cząsteczek ośrodka ruchu drgającego wywołanych różnicą ciśnień.
Jednostką oporności falowej jest:
Z definicji oporności falowej wynika związek:
gdzie: – gęstość ośrodka, – w danym ośrodku.
Różnice oporności falowej ośrodków, między którymi przechodzi lub od którego odbija się fala, określają współczynniki odbicia fali od granicy ośrodków, jak i przechodzenia fali do drugiego ośrodka.
Zobacz też współczynnik odbicia współczynnik załamania
Przypisy
Kategoria:Akustyka Kategoria:Wielkości opisujące fale