Hořičky

mały|lewo|200px|Miejscowy kościół i dzwonnica mały|lewo|200px|Hořičky - Wnętrze kościoła mały|lewo|200px|Křižanov mały|lewo|200px|Křižanov - Kapliczka Hořičky (, także Kleinhorschitz) – gmina w Czechach Wschodnich w rejonie Przedgórza Karkonoskiego leżąca w połowie drogi między miastami Česká Skalice i Úpice w pobliżu Potoku Válovickiego, dopływu Úpy.

Geografia i przyroda Położenie Gmina jest położona na obszarze Podgórza Karkonoskiego na wysokości około 440 m n.p.m. (wieża miejscowego kościoła - 443 m n. m.Dr. Karel Kořistka-R. Doudlebský ze Sternecku, Seznam výšek v Čechách, jež v letech 1877 až 1879 od c.k. voj. zeměpisného ústavu trigonometricky stanoveny byly, Praha 1884). Jej sąsiadami są takie gminy jak: Lhota pod Hořičkami, Mezilečí, Litoboř, Brzice, Libňatov oraz Slatina nad Úpou i jej współrzędne geograficzne to 50° 26 'szerokości geograficznej północnej i 15° 59' długości geograficznej wschodniej.

Miejscowe nazwy na terenie gminy

Grupy nazw Nazwy Lasy Barchoviny - Borek - Lipka - Nad Netíkem - Olšina - U křižanovské cesty - Válovská stráň - Vejroviny - Zádušní les Pola, łąki Barchovinská stráň - Barunčina vyhlídka - Chrby - K hliníkům - Mečovská stráň - Na Kalousově - Na krutině - Na náměrkách - Na novodvorském - Na pádolině - Na samaritánce - Na šutrovníku - Náměrky - Nízký Tábor - Od Vejrovin - Paseky - Pod Borkem - Pod Olšinou - U čihadla - U křižanovské cesty - U lipky - U olšiny - U Válovic - Záduší Wzgórza Březina - Na příčnici - Vysoký Tábor

Hydrologia Pod względem hydrograficznym Hořičky położone są w całości na terenie dorzecza Úpy. W gminie brak jest znaczących cieków wodnych. Najważniejszym ciekiem jest tylko Válovický potok, który stanowi naturalną granicę pomiędzy gminami Hořičky oraz Brzice. Na terenie gminy nie ma dużych powierzchniowo wód stojących takich jak jeziora czy duże zbiorniki wodne. W dzielnicy Křižanov znajduje się tylko mały staw oraz w Meczowie, Nowym Dworze i Chlístowie są małe zbiorniky sztuczne w przypadku pożaru.

Demografia Liczba ludności Rok 186918801890 19001910 1921 1930 1950 1961 1970 1980 1991 2001 Liczba ludności (cała gmina/miejscowość bez sołectw) 1139/4751098/4231079/445 985/443 874/404 824/361 780/349563/269 575/310 555/342 502/337 459/326 489/336 Źródło: Czeski Urząd Statystyczny

Struktura ludności w 2001 r. według narodowości NarodowośćRazemCzeskaMorawskaSłowackaPolskaNiemieckaUkraińskaLiczba osób48944715231 Źródło: Czeski Urząd Statystyczny

Struktura ludności w 2001 r. według religii WyznanieRazem wyznawcówKościół katolickiCzechosłowacki Kościół HusyckiEwangelicki Kościół CzeskobraterskiŚwiadkowie JehowyLiczba osób2004471065 Źródło: Czeski Urząd Statystyczny

Liczba domów Rok1869188018901900191019211930195019611970198019912001Liczba domów (cała gmina/miejscowość bez sołectw)186/67190/69191/69199/75199/78212/84211/83227/92186/134163/86142/80203/96225/105 Źródło: Czeski Urząd Statystyczny

Historia mały|lewo|200px|Krótka kronika gminy (w języku czeskim) Pierwsza wzmianka o wsi parafialnej pochodzi z 1357 r. Była wówczas własnością rycerza Ludgera z Hořiček i nosiła nazwę Hořička. Od początku XV wieku była częścią majątku Litoboř, potem Rýzmburk i Náchod (do 1848).

W 1380 r. jako właściciel wsi został wymieniony Mladota ze Stračova, a od 1405 r. Beneš z Ryzemburka. W latach 1405–14 jest wzmiankowany Litek Hanuš ze Chlumu jako współpatron miejscowego kościoła. Jego siedzibą był zamek Litoboř (znany pod nazwą Turyň).

Przed 1517 r. sprzedał Krzysztof ze Švamberka wsie Litoboř, Chlístov i Hořičky Petrowi Adršpachowi z Dubé. W dokumentach z 1527 r. jest wspomniana po pierwszy raz miejscowość Křižanov i 13 lat później Mečov. W latach 1534–44 za Jana z Pernštejna cały majątek pustoszeje. Potem przychodzą burgrabia kraju hradeckiego Bernart Žehušický z Nestajova (zm. 1563), Jan Žehušický z Nestajova (zm. 1564) i Hertvík Žehušický z Nestajova (zm. 1578). Po śmierci Hertvíka majątek Rýzmburk otrzymały jego siostry - Magdalena, małżonka Adama Úlibskiego z Újezdeca i z Kounic, Elżbieta, małżonka Adama Bohdaneckiego z Hodkowa, oraz Ludmiła, małżonka Čertorejskiego z Čertorejów, które stopniowo majątek ten rozsprzedawały, wliczając w to Hořičky (po 1579), Chlístov i Křižanov (1582, Jaroslavowi ze Smiřic). mały|lewo|200px|Mečov mały|prawo|200px|Znachor Antonín Pich na portrecie z XIX wieku mały|prawo|200px|Hořičky - Szkoła Do 1621 r. wieś należała do majątku arystokratycznej rodziny Smirzickich ze Smirzic. Kolejnymi właścicielami byli: Marie Magdaléna Trčková z Lobkovic, jej syn Adam Erdman Trčka z Lípy, Octaviano Piccolomini (z 1637 r.)František V. Kodym, Z domova i z ciziny, České Budějovice 1893, Vojtěch hrabia Desfours, książę Piotr Biron i jego córka Wilhelmina Żagańska i później książęta Schaumburg-Lippe.

Rewolucyjny rok 1848 nie oszczędził Hořičkom znaczących wydarzeń. W miejscowości powstała Gwardia Narodowa, i to dzięki pomocy burmistrza Józefa Picha. Jej członkowie pomogli w likwidacji braci Špetlów i ich zorganizowanej grupy przestępczej, która działała od Slatiny nad Upou do Brzic. Tego samego roku wieś została samodzielną gminą (dołączone sołectwa Chlístov, Kalousov, Nový Dvůr i Posadov) z własnym samorządem i stan ten trwa do dziś.

W połowie XIX wieku w miejscowości leczył złamania wybitny znachor Antonín Pich, zwany Pechanec, którego odznaczył sam cesarz Austrii Franciszek Józef I. Do tradycji Pechanca nawiązało na początku wieku XX miejscowe sanatorium dr Kašpara Rosy (działający 62 lata) i dr Aloisa Kutíka (1857-1931).

Pod koniec czerwca 1866 przeszło w okolicy wsi wojsko pruskie, które niedaleko - pod wsią Svinišťany stoczyło zwycięską bitwę z Austriakami. W latach 1869-71 w domu “U Vitoušků” (dzisiaj restauracja) przebywał pisarz Julius Zeyer. Na przełomie XIX i XX w. na terenie gminy rozwinęła się szeroka działalność kulturalna oraz aktywność społeczna (1846 biblioteka, 1869 pierwszy spektakl amatorski, 1870 pierwszy amatorski zespół teatralny, 1 czerwca 1885 Obywatelska Kasa Pożyczkowa, 1888 został przyjęty statut miejscowych amatorów teatralnych, 25 listopada 1888 miejscowa organizacja Narodowej Jedności Północnoczeskiej, 10 czerwca 1881 została założona Ochotnicza Straż Pożarna, 1899 początek Sokoła). Kwitnie też handel oraz przemysł i tak samo gospodarka gminna. Największe zasługi mają burmistrzowie J. Langhammer i Karel Janko, m.in. gościnny u Vitoušków, kasjer Obywatelskiej Kasy Pożyczkowej oraz przewodniczący lokalnej rady szkolnej.

Lista poległych w I wojnie światowej

Imię i nazwisko Dzielnica Miejsce śmierci Eduard Friedrich Hořičky Donia Vyšina 1914 Jaroslav Janko Hořičky Kesmark 1914 Antonín Michálek Hořičky Karpaty 1915 Vilém Pouznar Hořičky Miskolc 1916 Augustin Špelda Chlístov Rosyjska Polska 1917 Karel Šrůtek Hořičky Serbia 1914 Vilém Vik Hořičky Linz 1915

Po zakończeniu I wojny światowej i powstaniu Czechosłowacji nastąpił jeszcze większy rozwój gminy. 15 czerwca 1919 po długim czasie ponownie odbyły się wybory, w których po raz pierwszy głosowały również kobiety. Na początku lat 20. XX w. przeprowadzono reformę rolną i dobra Náchod podlegały parcelacji (z 7 432 ha tego obszaru wpadło w ręce ludu 2 095 ha). W 1921 r. gmina zmniejszyła się, ponieważ Chlístov został samodzielną gminąGazeta Národní listy, 27 sierpnia 1921, a 11 lat później nastąpiła zmiana w kierownictwie gminy. Wtedy na nowego burmistrza został wybrany właściciel majątku ziemskiego Hubert Kubelka, a jego zastępcą został Jaroslav Košťál, majster blacharski.

Życie i rozwój gminy podlegały także wpływowi międzynarodowych wydarzeń politycznych, na przykład 5 marca 1933 Czechosłowacka Partia Narodowo-Socjalistyczna zwołała do miejscowości duże publiczne spotkanie antyfaszystowskie, podczas którego zebrani wyrazili masowe poparcie dla prezydenta T. G. MasarykaCzasopismo Český severovýchod, 10 marca 1933. To nie była pierwsza i ostatnia manifestacja w historii wsi. Już 11 lipca 1937 odbył się tutaj Zjazd Ludu KatolickiegoTygodnik Štít, 8 lipca 1937.

Zabytki Barokowy kościół św. Ducha z lat 1714-15, wzniesiony na miejscu gotyckiego, który był wzmiankowany w 1357 (chrzcielnica z 1600, nagrobki z XVI–XVIII wieku) Empirowa plebania z 1800 r., która była wybudowana na miejscu drewnianej z 1709 r. Dzwonnica z lat 1825-29 Pomnik Antonína Picha odsłonięty 6 lipca 1929 r. Miejsce widokowe Barunčina vyhlídka (444 m n.p.m.) Kapliczki w częściach Křižanov i Mečov Przy drodze do miejscowości Brzice krzyż pokutny z kuszą Szkoła z 1901 r.Věra Szathmáryová-Vlčková, Hořičky : z historie obce a školy : 100. výročí postavení nové školní budovy : 120. výročí sboru dobrovolných hasičů, Hořičky 2001 Tablica upamiętniająca pobyt pisarza Juliusza Zeyera odsłonięta 12 lipca 1931Gazeta Národní listy, Praga 14 lipca 1931 Kamienny krzyż przy drodze Hořičky-Chlístov z 1780 r. Figura św. Jana Nepomucena z 1893 r. Krzyż żelazny na kamiennym postumencie przy domu nr 37 z 1866 r.

Transport Hořičky leżą na głównej trasie między miastami Česká Skalice i Úpice (droga nr 304) i jedynym środkiem transportu publicznego są autobusy firm ORLOBUS a.s. Nové Město nad Metují (linii Česká Skalice-Hořičky-Červený Kostelec i Josefov-Chvalkovice-Hořičky) oraz OSNADO s. r. o. Svoboda nad Úpou (linia Trutnov-Úpice-Hořičky ). Najbliższa stacja kolejowa jest w Czeskiej Skalicy.

Linki zewnętrzne Strona miejscowości

Przypisy

Kategoria:Miejscowości w kraju hradeckim Kategoria:Gminy w powiecie Náchod