Edmund von Hauser (ur. 23 grudnia 1868 w Bóbrce, zm. 21 września 1949 w Poznaniu) – generał dywizji Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Teodora i Józefy z Pieńczakowskich. Kształcił się we Lwowie i w Szkole Kadetów Piechoty w Łobzowie. 22 grudnia 1885 rozpoczął zawodową służbę wojskową w cesarskiej i królewskiej armii. W 1896 ukończył Akademię Sztabu Generalnego w Wiedniu. Przeszedł kolejne szczeble dowódcze w jednostkach austriackiej. W 1914, w stopniu pułkownika, pełnił służbę w oddziałach operacyjnych sztabów armii. Na froncie rosyjskim i włoskim dowódca pułku piechoty i brygady piechoty. Generał major z lutego 1918. 19 sierpnia 1918 po trzydziestu latach służby, został nobilitowany (jako jeden z ostatnich w Austro-Węgrzech)Sławomir Górzyński: Nobilitacje w Galicji w latach 1772-1918. DiG 1997. , stąd niekiedy nazwisko spotykane w postaci „de Hauser”T. Kryska-Karski, S. Żurakowski, Generałowie Polski niepodległej. Editions Spotkania, 1991. W 1918 ożenił się z Anną Klinger.
27 stycznia 1919 przyjęty został do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia generała majoraDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 12 z 04.02.1919 r.. Do lipca 1919 przewodniczący Komisji Etatów Ministerstwa Spraw Wojskowych. W lipcu 1919 powołany został na stanowisko szefa Departamentu Personalnego MSWojsk. 14 stycznia 1920 objął dowództwo Obozu Warownego „Toruń”Dekret L. 1816 z 14 I 1920, Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 3 z 31.01.1920 r., s. 25. 1 maja 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu generała podporucznika, „w grupie byłej armii austriacko-węgierskiej”.
23 września 1921 został dowódcą nowo powstałej 26 Dywizji Piechoty w Skierniewicach. W styczniu 1922 mianowany został zastępcą dowódcy Okręgu Korpusu Nr II w Lublinie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu generała brygady ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 w korpusie generałów. 7 listopada 1922 przeniesiony został na równorzędne stanowisko w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu.
1 grudnia 1924 Prezydent RP Stanisław Wojciechowski na wniosek Ministra Spraw Wojskowych, gen. dyw. Władysława Sikorskiego awansował go na generała dywizji ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 1. lokatą w korpusie generałówDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 131 z 17.12.1924 r..
W czasie przewrotu majowego, pod nieobecność dowódcy okręgu gen. Kazimierza Sosnkowskiego, opowiedział się po stronie rządu i energicznie organizował dla niego pomoc, wysyłając już 12 maja do Warszawy wielkopolskie 57 i 58 pułk piechoty. Maj 1926 – marzec 1927 dowódca Okręgu Korpusu Nr VII Poznań.
Józef Piłsudski zaliczył go do generałów „zawalidróg”. Z dniem 30 kwietnia 1927 przeniesiony został w stan spoczynkuRocznik Oficerski Rezerw 1934, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1934, L.dz. 250/mob. 34, s. 321.. Osiadł w Poznaniu, gdzie zmarł. Został pochowany na cmentarzu Górczyńskim w Poznaniu (kwatera IIP-29-43)Hauser Edmund – miejsce pochówku [dostęp 2019-03-07]. thumb|Grób gen. Edmunda Hausera na cmentarzu Górczyńskim
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5282 – 24 marca 1922 Krzyż Walecznych Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918-1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Order Narodowy Legii HonorowejPiotr Stawecki: Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918-1939. Warszawa: Bellona, 1994, s. 134 Kawaler Orderu Leopolda z mieczami i dekoracją wojenną Kawaler Orderu Korony Żelaznej III Klasy z mieczami i dekoracją wojenną Krzyż Zasługi Wojskowej z dekoracją wojenną Krzyż Zasługi Wojskowej Srebrny Medal Zasługi Wojskowej na wstędze Krzyża Wojskowego z mieczami Brązowy Medal Zasługi Wojskowej na wstędze Krzyża Wojskowego z mieczami Brązowy Medal Zasługi Wojskowej na czerwonej wstędze Krzyż Wojskowy Karola Odznaka za Służbę Wojskową III Klasy Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii Krzyż Jubileuszowy Wojskowy
Przypisy
Bibliografia
Roczniki Oficerskie 1923, 1924 i 1928. Rocznik oficerski rezerw 1934.
T. Kryska Karski i S. Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991. H. P. Kosk, Generalicja polska, t. 1, Oficyna Wydawnicza "Ajaks", Pruszków 1998.
Kategoria:Członkowie Oficerskiego Trybunału Orzekającego Kategoria:Generałowie dywizji II Rzeczypospolitej Kategoria:Nobilitowani w Królestwie Galicji i Lodomerii Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Polacy – generałowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy walk przewrotu majowego 1926 (strona rządowa) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1868 Kategoria:Zmarli w 1949 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Górczyńskim w Poznaniu Kategoria:Dowódcy 26 Dywizji Piechoty (II RP)