Fryderyk III Lotaryński (ur. 1238, zm. 31 grudnia 1302) – książę Lotaryngii od 1251. Syn Mateusza II.
Życiorys Fryderyk w chwili śmierci ojca miał trzynaście lat, toteż jego matka objęła regencję w księstwie. W 1255 roku poślubił Małgorzatę, córkę Tybalda I, króla Nawarry i Małgorzaty Burbon. Mariaż ten zbliżył Fryderyka do Francji. Związek ten został wzmocniony małżeństwem Joanny I, królowej Nawarry (bratanicy Małgorzaty) z następcą tronu francuskiego (przyszłym Filipem IV Pięknym). Podczas swego panowania Fryderyk walczył z biskupami Metzu. Spór zakończył się ekskomunikowaniem księcia przez papieża Klemensa IV i nałożeniem interdyktu na Lotaryngię.
Potomstwo Ze związku Fryderyka z Małgorzatą z Szampanii pochodziło ośmioro dzieci: Tybald – następca w księstwie, Mateusz (zm. 1282) – pan Beauregard, Fryderyk (zm. 1299) – biskup Orleanu (1297 - 1299), Fryderyk (zm. ok. 1320) – pan Plombières, Romont i Brémoncourt, Gerard (wspomniany w 1317), Izabela (zm. 1335) – żona (od 1287) Ludwika III księcia Dolnej Bawarii, następnie Henryka pana Sully, (od 1306) Henryka III hrabiego Vaudémont, Katarzyna – pani Romont, żona (od 1290) Konrada III hrabiego Freyburga, Agnieszka – żona Jana II pana Harcourt.
Kategoria:Władcy Lotaryngii Kategoria:Urodzeni w 1238 Kategoria:Zmarli w 1302