Jerzy Boniecki (ur. 29 maja 1929 w Warszawie, zm. 8 września 2003 w Sydney) – polski publicysta i działacz społeczny, twórca, fundator i organizator Niezależnej Fundacji Popierania Kultury Polskiej Polcul, dziennikarz paryskiej „Kultury”.

Życiorys Pochodził z rodziny aktywistów PPS. Przeżył drugą wojnę światową, podczas której rodzina uległa rozbiciu, a jego matka zginęła. W 1943 roku wstąpił do Armii Krajowej w wieku 14 lat. Po wojnie ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim i pracował w warszawskiej spółdzielni Metalexport.

W 1959 roku osiedlił się z rodziną w Sydney, Australii, gdzie studiował ekologię na Uniwersytecie Macquarie. Prowadził firmę importową Stolat Pty Ltd, zajmującą się handlem urządzeniami przemysłowymi.

W 1980 roku założył Fundację Polcul (wówczas: Niezależną Fundację Popierania Kultury Polskiej), wspierającą niezależne inicjatywy społeczne i kulturalne w Polsce. Fundacja przyznawała nagrody osobom zaangażowanym w działalność prospołeczną, szczególnie w okresie solidarnościowego ruchu w Polsce lat osiemdziesiątych. Działalność Fundacji prowadził przez całe życie, przekazując znaczną część majątku na jej rzecz.

Działalność społeczna Uczestniczył w pracach Klubu Rzymskiego, międzynarodowej organizacji zajmującej się badaniem globalnych problemów społecznych i gospodarczych.

Angażował się w działalność Community Aid Abroad (obecnie Oxfam Australia), australijskiej organizacji charytatywnej wspierającej projekty rozwojowe w krajach rozwijających się. Był współzałożycielem Australijskiego Komitetu Obrony Praw Człowieka w Związku Radzieckim oraz aktywnym członkiem Amnesty International.

Uczestniczył w pracach redakcji pisma „Kultura" wydawanego w Paryżu oraz w działalności Australijskiego Instytutu Spraw Polskich.

W latach 1980–2003 kierował Fundacją Polcul, którą założył. Fundacja wspierała niezależne inicjatywy społeczne i kulturalne w Polsce, szczególnie w okresie ruchu solidarnościowego lat osiemdziesiątych.

Publikacje W latach 1975–1999 opublikował kilkadziesiąt artykułów w „Kulturze” i w innych wydawnictwach emigracyjnych. W 1990 opublikował zbiór artykułów pt. Okno na świat. W 1992 wydał tom opowiadań U burmistrza w Wenecji.

Odznaczenia Został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej oraz otrzymał nagrodę „Kultury” Paryskiej w dziedzinie Przyjaźni i Współpracy.

Linki zewnętrzne Notka biograficzna na stronie Niezależnej Fundacji Polcul

Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Macquarie Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Laureaci Nagrody Przyjaźni i Współpracy Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Ludzie związani z paryską „Kulturą” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Polonia w Australii Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Polscy publicyści Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Urodzeni w 1929 Kategoria:Zmarli w 2003