Numery alarmowe w Polsce zostały ustalone w ustawie z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne oraz w planie numeracji krajowej dla publicznych sieci telefonicznych. Łącznie obydwa akty ustaliły 14 numerów alarmowych, w tym 1 wspólny numer alarmowy dla wszystkich służb ustawowo powołanych do niesienia pomocy oraz 13 numerów alarmowych, alarmowych interwencyjnych i alarmowych informacyjno-koordynacyjnych składających się z 3 cyfr o formacie „9XY”: thumb|Numery alarmowe w Polsce 112 – centrum powiadamiania ratunkowego (jednolity ogólnoeuropejski numer alarmowy), 984 – pogotowie rzeczne (obsługiwany przez jednostki WOPR i MOPR oraz sezonowo przez Samodzielny Szpital Wojewódzki w Piotrkowie Trybunalskim) 985 – ratownictwo morskie i górskie (obsługiwany przez jednostki GOPR, TOPR i SAR) 986 – straż miejska (nie we wszystkich miastach), 987 – wojewódzkie centrum zarządzania kryzysowego (nieobsługiwany w województwach: dolnośląskim, lubuskim, świętokrzyskim i zachodniopomorskim), 989 – telefoniczna informacja Narodowego Funduszu Zdrowia(infolinia została wyłączona), 991 – pogotowie energetyczne, 992 – pogotowie gazowe, 993 – pogotowie ciepłownicze, 994 – pogotowie wodno-kanalizacyjne, 995 – Komenda Główna Policji – system Child Alert, 996 – Centrum Antyterrorystyczne - Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, 997 – Policja (obsługiwany przez centrum powiadamiania ratunkowego, 998 – Państwowa Straż Pożarna (obsługiwany przez centrum powiadamiania ratunkowego), 999 – pogotowie ratunkowe – dysponent zespołów ratownictwa medycznego.
Trzycyfrowe numery skrócone wybiera się bez żadnych poprzedzających je cyfr (np. numeru operatora (NDS) czy numeru kierunkowego – wskaźnika strefy numeracyjnej (WSN)).
Na mocy ustawy Prawo telekomunikacyjne dostawca publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych jest obowiązany zapewnić użytkownikom końcowym swojej sieci, w tym korzystającym z aparatów publicznych, bezpłatne połączenia z numerami alarmowymi. Wszystkie te numery muszą być czynne i ich obsługa musi przyjmować zgłoszenia całodobowo.
Polskie prawo telekomunikacyjne nie pozwala na stosowanie innych trzycyfrowych numerów specjalnych poza wymienionymi powyżej.
Plan numeracji krajowej pozwala na stosowanie również innych numerów o formacie: „19XYZ” i „116CDU”, dla usług o szczególnym znaczeniu społecznym oraz „118CDU”, dla usług informacji o numerach:
19 111 – telefoniczna informacja drogowa Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, 19 115 – usługi informacyjne administracji samorządowej, 19 239 – usługi realizowane przez Centrum e-Zdrowia, 116 000 – numer interwencyjny w sprawie zaginionych dzieci (Fundacja ITAKA), 116 111 – telefon zaufania dla dzieci i młodzieży (Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę), 116 123 – Kryzysowy Telefon Zaufania (Instytut Psychologii Zdrowia).
Inne numery do służb powołanych lokalnie do niesienia pomocy, pełniące funkcję numerów alarmowych: 601 100 100 – numer ratunkowy nad wodą (Sopockie WOPR, MOPR, Szczecińskie WOPR, Legionowskie WOPR, Nadgoplańskie WOPR, Suwalskie WOPR), 601 100 300 – numer ratunkowy w górach (Górskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe i Tatrzańskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe), 22 474 00 00 – Straż Ochrony Kolei
Zobacz też Numery telefoniczne w Polsce Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży
Przypisy Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 30 października 2013 r. w sprawie planu numeracji krajowej dla publicznych sieci telekomunikacyjnych, w których świadczone są publicznie dostępne usługi telefoniczne (). Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne ().
Kategoria:Numery telefoniczne Kategoria:Bezpieczeństwo publiczne Kategoria:Usługi telekomunikacyjne