thumb|250px|sztandar pułku w Instytucie im. Sikorskiego 7 Pułk PancernyNazwa używana w dokumentach pułkowych brzmiała: Pułk 7 Pancerny. (ang. 7 Polish Armoured Reinforcement Regiment) – szkolna jednostka pancerna Polskich Sił Zbrojnych.thumb|250px|łnierze pułku w Asyżu thumb|250px|Żołnierze pułku

Formowanie, zmiany organizacyjne i działalność szkoleniowa W maju 1944 dowódca Ośrodka Zapasowego Broni Pancernej ppłk Stanisław Szostak przystąpił do opracowania dokumentów dotyczących organizacji 7 pułku pancernego. Rozkazem dowódcy II Korpusu L.dz.3344/Tjn./SD/44 z 6 sierpnia 1944 Ośrodek Zapasowy Broni Pancernej przeformowano w pułk zapasowy i szkoleniowy 2 Brygady Pancernej. Początkowo używał określenia „Pułk Zapasowy Broni Pancernej” kierując się nazwą używaną przez stronę brytyjską. 29 lipca dowództwo korpusu wystąpiło do dowództwa 8 Armii Brytyjskiej o zatwierdzenie etatu pułku. Następnie kwestia formowania i etatu była przedmiotem konferencji w Dowództwie Wojsk Alianckich w Rzymie 7 i 8 września. Pokłosiem konferencji było używanie formalnie nazwy 7 pułk pancerny, po 9 września 1944. Do 3 września 1944 r. stacjonował w mieście Frigento, następnie w miejscowości nad Jeziorem Trazymeńskim, a od 9 grudnia 1944 w Gubbio. Brak autoryzacji brytyjskiej dla etatu i formalnego istnienia pułku do 8 września 1944 spowodowało wyczerpanie zasobów organizowanego pułku wniesionego przez OZBPanc., zaopatrzenie w sprzęt, w części zamienne, materiały pędne i smary stało się niemożliwe. Dowództwo brytyjskiego 1 zapasowego pułku pancernego odmówiło dalszego zaopatrywania i odseparowało się. Uniemożliwiło to kontynuowanie dalszego szkolenia uzupełnień, a także rozpoczęcia szkolenia w Szkole Podchorążych Broni Pancernej i Kawalerii Pancernej kursu IV.

W grudniu 1944 po przejściu pułku do Gubbio nastąpiła też zmiana na stanowisku dowódcy. Dotychczasowy ppłk Stanisław Szostak odszedł na stanowisko komendanta do formowanego Centrum Wyszkolenia Wojsk Pancernych w Gallipoli, a dowództwo objął dotychczasowy zastępca dowódcy mjr Leon Jankowski. Wraz z ppłk. Szostakiem do CWWPanc odeszło jako zalążek 8 oficerów i 54 szeregowych jako instruktorzy i personel administracyjny.

Na podstawie rozkazu z dnia 14 stycznia 1945 L.dz.144/214/AG/Tjn./45 do 15 stycznia 1945 pułk podlegał dowódcy Bazy II Korpusu Polskiego, a od tej daty bezpośrednio dowódcy II Korpusu. Z dniem 15 kwietnia 1945 r. pułk wcielono do 2 Brygady Pancernej.

Pułk był samodzielną jednostką gospodarczą posiadającą kwatermistrzostwo oraz prawo do bezpośredniego załatwiania spraw materiałowych w urzędach i zakładach brytyjskich. W okresie od 15 maja 1944 wysłano jako uzupełnienie do walczących jednostek broni pancernej, kawalerii pancernej i artylerii samobieżnej II Korpusu następujące liczby żołnierzy: w maju 1944 60 szeregowych, w lipcu 14 oficerów i 120 szeregowych, we wrześniu 1 oficer i 170 szeregowych, w styczniu 1945 8(28) oficerów i 54 szeregowych, a w kwietniu 5 oficerów 250 szeregowych. Do końca działań wojennych pułk 7 pancerny wyszkolił i wysłał jako uzupełnienie kadry nowych formacji 89 oficerów i 1189 szeregowych, w tym do 2 Brygady Pancernej 766 żołnierzy, do innych oddziałów korpusu 427 żołnierzy i do Bazy 2 Korpusu 85 żołnierzy.

Od chwili zorganizowania pułku i podjęcia faktycznej pracy szkoleniowej 15 maja 1944 przejęto kursy i szkolenia rozpoczęte w innych jednostkach. Od tego czasu do 15 maja 1945 przeprowadzono:

5 taktycznych kursów broni pancernej dla 30 oficerów, 2 kursy dowódców plutonów dla 11 oficerów, 3 kursy prowadzenia ognia pośredniego z dział czołgowych, przeszkolono 16 oficerów i 6 szeregowych, 90 kursów wyszkolenia indywidualnego w specjalnościach pancernych na których przeszkolono 116 oficerów i 1097 szeregowych, 132 żołnierzy przeszkolono w dwóch specjalnościach, 10 kursów zgrywania załóg czołgów, dla 13 oficerów i 266 szeregowych, przeszkolenie 34 plutonów czołgów, uczestniczyło 34 oficerów i 372 szeregowych w SPRBPanc i Kaw. Panc. – 73 podchorążych.

Przeprowadzono 32 strzelania z dział czołgowych wystrzeliwując 5256 pocisków odłamkowych i 1008 przeciwpancernych. Do 7 pułku pancernego do 15 lutego 1945 przybyło szeregowych młodszego rocznika: 626 szeregowych dla broni pancernej i 190 szeregowych dla kawalerii pancernej oraz 30 szeregowych dla artylerii samobieżnej. Łącznie 846 szeregowych. Spośród nich przekazano do oddziałów broni pancernej 220, dla kawalerii pancernej 115 szeregowych, dla samobieżnej artylerii przeciwpancernej 11 szeregowych. Mających predyspozycje przeszkolono jako instruktorów i pozostawiono w pułku lub przekazano do CWWPanc. Łącznie 7 pułk przekazał do jednostek liniowych 62 oficerów i 816 szeregowych starszego i młodszego rocznika. Dodać należy, że od lutego do maja 1945 170 szeregowych którzy byli szkoleni jako kierowcy samochodów mieli zostać przeszkoleni w drugiej specjalności czołgowej: 80 jako kierowcy czołgów, 40 jako strzelcy wieżowi (celowniczowie) i 48 jako radiooperatorów. W związku z rozpoczęciem szkolenia pułku ułanów Karpackich i zmianie jego przeznaczenia z pułku rozpoznawczego kawalerii pancernej na pułk rozpoznawczy czołgów podjęto szkolenie pionu dowódczego pułku. Na kurs przeszkolenia pancernego rozpoczynający się 14 maja skierowano z puł. Karpackich 5 oficerów, 7 lipca na kolejny kurs skierowano 7 oficerów, a 23 lipca na kurs dowódców szwadronów pancernych 4 oficerów z tego pułku. Od 7 maja 1945 na 8 tygodniowy kurs doskonalący dowódców plutonów pancernych z 2 BPanc skierowano 9 oficerów, podobnie na rozpoczęty 26 maja. Od lata 1945 całe szkolenie kawalerii pancernej i niewielką część czołgowego przeniesiono do Centrum Wyszkolenia Wojsk Pancernych, pozostawiając w 7 pułku pancernym szkolenie czołgistów. W okresie od maja 1945 do czerwca 1946 prowadzono kursy taktyczne dla dowódców pułków pancernych i ich zastępców, dowódców szwadronów pancernych, dowódców plutonów pancernych, dowódców plutonów rozpoznawczych kawalerii pancernej. Kursy te objęły 63 oficerów w większej części oficerów uwolnionych z obozów jenieckich. Na ponad 90 kursach specjalistycznych przeszkolono 6 oficerów i 1164 szeregowych, spośród nich 155 szeregowych przeszkolono w dwóch specjalnościach. Kurs szkoły podoficerskiej ukończyło 56 elewów. na 13 kursach zgrywania załóg czołgów przeszkolono 295 szeregowych, a w cyklu szkolenia załóg czołgów i plutonów czołgów kolejnych 227 szeregowych.

Na przełomie czerwca i lipca 1946 pułk 7 pancerny przekazał stronie brytyjskiej posiadany sprzęt pancerny i motorowy: 24 czołgi Sherman, 5 czołgów Stuart, 7 samochodów pancernych Staghound, 4 samochody opancerzone Scout-Car Humber, 13 transporterów opancerzonych Carrier, 39 samochodów różnych typów, 5 motocykli. Po przewiezieniu pułku do Wielkiej Brytanii utracił on właściwości szkolnej jednostki pancernej.

Planowano etat zastępcy dowódcy z niezbędnym personelem pomocniczym przewidziany w każdym większym oddziale, czterech oficerów wykładowców – instruktorów, których zadaniem było doszkalanie specjalistyczne oficerów oraz szkolenie szeregowych przewidzianych na uzupełnienie pułków pancernych i rozpoznawczych.

Pułkowej komórce łączności postawiono zadania administrowania sprzętem łączności i szkolenie radiooperatorów.

Przewidziano również obsadę: Technicznej Sekcji Studiów Broni Pancernej, służbowo będącej przy pułku zapasowym a formalnie na etacie Biura Studiów przy Dowództwie Bazy II Korpusu, duszpasterstwa oddziału, żandarmerii polowej, pocztowych osobistych dla oficerów Przy opracowaniu etatu sprzętu brano pod uwagę odległość od oddziałów zaopatrzenia (Neapol, Benevento, Fogglia), oddalenie od najbliższego szpitala, dostawy żywności, materiałów pędnych transportem pułkowym.

Struktura organizacyjna thumb|250px|Warsztat motocyklowy w Gubbio W opracowanym etacie „Pułku Zapasowego Broni Pancernej” przewidziano następującą obsadę:

Dowództwo pułku pluton gospodarczy pluton łączności sekcja techniczna sekcja medyczna czołówka naprawcza (łącznie dowództwo i wyżej wymienione pododdziały: 23 oficerów, 107 szeregowych stanu stałego)

marszowy szwadron pancerny A (7 oficerów, 21 szeregowych stanu stałego, 12 czołgów Sherman) – szkolił załogi czołgów zespołowo i w plutonie przez okres 3-4 tygodni; po tym okresie załogi odchodziły do wysuniętego szwadronu dostawy czołgów, gdzie oczekiwały na przydział do pułków szkolny szwadron pancerny B (10 oficerów, 35 szeregowych stanu stałego 12 czołgów Sherman 7 czołgów Stuart 3 samochody pancerne Scout-Car Humber) – szkolił indywidualnie kierowców czołgów Sherman i Stuart, strzelców i radiooperatorów, oraz zespołowo załogi Stuartów i Scout-Carów Daimler Humber; po przeszkoleniu indywidualnym zespołowo załogi Stuartów i Daimlerów, po czym kierowano żołnierzy do szwadronu marszowego szwadron kawalerii pancernej C (7 oficerów 37 szeregowych stanu stałego 7 samochodów pancernych Staghound, 4 samochodów pancernych Scout-Car Humber, 14 transporterów opancerzonych Carrier) – szkolił indywidualnie kierowców, strzelców i radiooperatorów samochodów pancernych Staghound i Humber transporterów opancerzonych Carrier. Szkoła Podchorążych Rezerwy Broni Pancernej i Kawalerii Pancernej (przy pułku) korzystała ze sprzętu szwadronów pancernych i szwadronu kawalerii pancernej. Szkoła Podoficerska Wojsk Pancernych (od 16 X 1945) komendant kpt. Adolf Jadwisiak. Pułk w zasadzie osiągnął zakładany stan sprzętu pancernego dostarczonego przez stronę brytyjską do szkolenia.

Stan osobowy 44 oficerów 101 podoficerów 94 szeregowców. W 9 Wysuniętym Szwadronie Dostawy Czołgów na stałe winno znajdować się 87 szeregowych obsługi czołgów Sherman

Kursy indywidualne w specjalnościach pancernych Taktyczny broni pancernej dowódców pododdziałów, Doskonalący oficerów sztabowych broni pancernej, Dowódców szwadronów pancernych, Dowódców plutonów pancernych, Dowódców czołgów, Dowódców samochodów pancernych Staghound, Strzelania pośredniego działami czołgu Sherman, Strzelecki czołgu Sherman, Kierowców czołgu Sherman, Kierowców czołgu Stuart, Kierowców samochodów pancernych Daimler, Łączności, Radiomechaników, Radiooperatorów, Ładowniczych, Kierowców samochodów pancernych Staghound, Strzelecki, Mechaników czołgowych, Kierowców samochodowych, Kierowców motocyklowych, Kierowców Carriersów Kursy indywidualno-informacyjne Unitarny, Strzelecki czołgu Sherman, Kierowców czołgu Sherman, Strzelecki samochodów pancernych Staghound, Kierowców samochodów pancernych Staghound, Radiooperatorów, Ładowniczych. Opracowane podręczniki Tymczasowe wytyczne do wykładów o zespole silnikowym General Motors model 6046 średniego czołga M4A2 Sherman II thumb|250px|Żołnierze pułku w Rumini Czołg Sherman z 75 mm działem M I uzbrojenie – rysunki, Uwagi o dziale 75 mm czołg Sherman II, Uwagi o haubicy 105 mm czołg Sherman II, Czołg Sherman II Mk4 i Mk4Al, Podręcznik kierowcy samochodu pancernego Staghound T 1 7 E 1, Przebijalność, Pistolet maszynowy kal. 0.45 M3, Instrukcja działa 1 „7 funt. Mk IV lub M VII na Shermanie, Przeglądy i konserwacja czołga Sherman MkII i Stuart M3 A3, Program kursu kierowców czołga Stuart M3 A3, Szczegółowy program kursu strzeleckiego czołga Sherman Bilans szkoleniowy pułku

Pomiędzy 15 maja 1944 a 31 maja 1945 na 234 kursach wyszkolono około 300 oficerów i około 4000 szeregowych.

Insygnia pułkowe Odznaka pułkowa

Inicjatorem utworzenia odznaki był mjr Leon Jankowski. Projekt odznaki wyłonił konkurs, którego warunki ogłoszono w numerze 86 „Wiarusa Pancernego. Biuletynu Informacyjnego Pułku 7 Pancernego”. Za pierwsze miejsce przewidywano nagrodę 1000 lirów, drugie 500, zaś za trzecie 300. Ostatecznie zwyciężyła koncepcja Stanisława Szuszkiewicza, stworzona w ostatnich miesiącach pobytu pułku we Włoszech.