Andrew Soltis (ur. 28 maja 1947 w Hazleton w Pensylwanii) – amerykański szachista, dziennikarz i autor książek o tematyce szachowej, arcymistrz od 1980 roku.
Kariera szachowa W latach 1967–1972 sześciokrotnie reprezentował Stany Zjednoczone na drużynowych mistrzostwach świata studentów, zdobywając 2 złote i 2 srebrne medale (3 drużynowo raz 1 indywidualnie)OlimpBase. W czasie swojej kariery odniósł kilka międzynarodowych sukcesów, m.in. w Reggio Emilia (1970/71, III-IV m. za Bruno Parmą i Palem Benko, wspólnie z Mato Damjanoviciem oraz 1971/72, I m.) i Nowym Jorku (1977, I-II m. wspólnie z Leonidem Szamkowiczem; 1979, II-IV m. oraz 1980, I m.).
Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 stycznia 1981, posiadał wówczas 2480 punktów i dzielił 16-19. miejsce wśród amerykańskich szachistówFIDE rating history :: Soltis, Andrew E..
Od początku lat 80. zajął się pracą dziennikarską i pisaniem szachowych książek. Współpracował m.in. z magazynami Chess Life i New York Post. W 1988 otrzymał tytuł szachowego dziennikarza roku w Stanach Zjednoczonych (ang. Chess Journalists of America).
Publikacje Karl Marx Plays Chess : And Other Reports on the World's Oldest Game, Turning Advantage into Victory in Chess, Pawn Structure Chess (1976), Catalog Chess Mistakes (1980), The Art of Defense in Chess (1986), A Black Defensive System For The Rest of Your Chess Career (1987), Winning with 1 e4 (1988) Winning with 1 c4: A Complete Opening System (1990) The Inner Game of Chess: How to Calculate and Win (1994), Grandmaster Secrets: Endings (1997), . Soviet Chess 1917-1991 (1999), Bobby Fischer Rediscovered (2003), Rethinking the Chess Pieces (2004), How to Choose a Chess Move (2005), The 100 Best Chess Games of the 20th Century, Ranked (2006),
Przypisy
Bibliografia ChessBase Megabase 2008 W.Litmanowicz, J. Giżycki, "Szachy od A do Z", tom II, Warszawa 1987, str. 1127
Linki zewnętrzne
Kategoria:Amerykańscy dziennikarze Kategoria:Amerykańscy arcymistrzowie szachowi Kategoria:Urodzeni w 1947 Kategoria:Szachiści Marshall Chess Club