Jan Banucha (ur. 7 maja 1934 w Warszawie, zm. 17 lipca 2008 w Szczecinie) – polski scenograf i kostiumograf teatralny i filmowy, także autor dekoracji teatralnych. Absolwent Wydziału Malarstwa warszawskiej ASP (1957).
Kariera zawodowa Współpracował z wieloma teatrami w Polsce: z Teatrem Wybrzeże w Gdańsku (1959–1960, 1977, 1979, 1982–1985, 1988, 1990, 1992–1994), z Klasycznym (Rozmaitości) w Warszawie (1966, 1972), Dolnośląskim w Jeleniej Górze (1967–1968), Teatrami Dramatycznymi w Szczecinie (1969, 1971–1975, 1977, 1978, 1980, 1982–1990, 1992–2007, w tym Teatr Polski i Współczesny), z warszawskim Studenckim Teatrem Satyryków - STS (1971), z Teatrem Krypta w Szczecinie (1972, 1992, 1998), warszawskim Teatrem Współczesnym (1973), z Dramatycznym w Wałbrzychu (1973, 1987), Lubuskim Teatrem im. Kruczkowskiego w Zielonej Górze (1974, 1975, 1994), Teatrem Ziemi Mazowieckiej w Warszawie (1974, 1978), z warszawskim Powszechnym (1975–1977, 1979, 1980, 1982, 1985, 1986, 1988), z jeleniogórskim Teatrem im. C.K. Norwida (1975), z Teatrem Ziemi Pomorskiej w Grudziądzu, Starym Teatrem im. H. Modrzejewskiej w Krakowie (1976, 1977), Powszechnym Łodzi (1976–1978), Muzycznym w Słupsku (1978), z Dramatycznym Warszawie (1978), Bałtyckim Teatrem Dramatycznym im. J. Słowackiego w Koszalinie (1979, 1990–1992, 2000), z Teatrem Dramatycznym w Gdyni (1979), Teatrem im. J. Kochanowskiego w Opolu (1980, 1981, 1983, 1984, 1988, 1989, 1993), Opolskim Teatrem Lalki i Aktora im. Alojzego Smolki (1983), krakowskim Teatrem im. J. Słowackiego (1983), warszawskim Popularnym (1984, 1987), Teatrem im. A. Mickiewicza w Częstochowie (1984, 1985), warszawskim Nowym (1986, 1988, 1989), Ateneum im. Stefana Jaracza w Warszawie (1988), z Nowym w Łodzi (1989–1992), z Teatrem Rozrywki w Chorzowie (1990), z Teatrem im. Siemaszkowej Rzeszowie (1992–1994), z Operą i Operetką w Szczecinie (1993), Teatrem im. W. Bogusławskiego w Kaliszu (1993), Teatrem im. W. Horzycy w Toruniu (1993), Teatrem „13 Muz” w Szczecinie (1993, 2004), Polskim w Bydgoszczy (1995), z wrocławskim Teatrem Współczesnym (1995, 1996), Teatrem im. Juliusza Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim (1996–1999, 2001), krakowskim Teatrem STU (1999), Dramatycznym w Elblągu (2000, 2001), Teatrem Polskim im. Konieczki w Bydgoszczy (2002).
Tworzył też scenografie dla teatrów zagranicznych (Teatr im. Gorkiego w Kujbyszewie, 1973). W latach 1992–2004 zatrudniony był na stanowisku scenografa w szczecińskim Teatrze Polskim. Pochowany został na cmentarzu Centralnym w Szczecinie (kwatera 22b).
W swojej pracy miał możliwość pracować przy przedsięwzięciach artystycznych takich reżyserów, jak m.in.: Anna Augustynowicz, Aleksander Bardini, Jan Bratkowski, Stanisław Brejdygant, Janusz Bukowski, Piotr Cieślak, Maciej Englert, Krzysztof Gordon, Mikołaj Grabowski, Józef Gruda, Stanisław Hebanowski, Zygmunt Hübner, Janusz Józefowicz, Roman Kłosowski, Andrzej Kondratiuk, Janusz Kondratiuk, Władysław Kowalski, Jarosław Kuszewski, Kazimierz Kutz, Zbigniew Lesień, Ryszard Major, Tatiana Malinowska-Tyszkiewicz, Bogdan Michalik, Bogusław Semotiuk, Adam Opatowicz, Jan Skotnicki, Tadeusz Słobodzianek, Wojciech Solarz, Andrzej Wajda, Tomasz Zygadło, Teresa Żukowska.
Najważniejsze prace teatralne 1960, 2002 – Hamlet 1960 – Jezioro Bodeńskie 1966 – Śluby panieńskie 1968, 1977, 1985 – Opera za trzy grosze 1969 – Sonnenbruchowie 1971 – Cyd 1972, 2004 – Sen nocy letniej 1972, 1973, 1981, 1997 – Damy i huzary 1974 – Awantura w Chioggi 1974 – Awans 1975, 1999 – Rewizor 1976 – Sklepy cynamonowe 1977, 1983 – Iwona, księżniczka Burgunda 1977, 2002 – Bal w Operze 1977, 1993, 1999 – Antygona 1978 – Burza 1978, 1991, 1993, 1998 – Zemsta 1979 – Ożenek 1980, 1982 – Kopciuch 1980, 1983 – Romeo i Julia 1980 – Wesele Figara 1980, 2002 – Kordian 1982 – Ślub 1982, 1984 – Operetka 1983 – Czekając na Godota 1983 – Irydion 1984 – Nie-Boska komedia 1984 – Wysocki 1984 – Pchła Szachrajka 1987 – Ławeczka 1987 – Życie jest snem 1988 – Idiota 1988 – Pieśń nad pieśniami 1989, 2003 – Faust 1989 – Audiencja 1990 – Chory z urojenia 1992, 1999 – Kto się boi Wirginii Woolf? 1992, 1997 – Wieczór Trzech Króli 1992 – Świętoszek 1993, 1995 – Antygona w Nowym Jorku 1993 – Proces 1994 – Ferdydurke 1994 – Paragraf 22 1995 – Solaris 1996 – Zbrodnia i kara 1996 – Król Maciuś Pierwszy 1998 – Balladyna 1999 – Wizyta starszej pani 1999 – Mazepa 2000 – Poskromienie złośnicy 2000 – Trans-Atlantyk 2000 – Mistrz i Małgorzata 2001 – Dekameron 2001 – Kolacja na cztery ręce 2002 – Wariat i zakonnica 2005 – Igraszki z diabłem 2007 – Stacyjka Zdrój
Filmografia Scenografia 1979 – Pełnia
Kostiumy 1959 – Lotna 1960 – Rok pierwszy 1961 – Kwiecień 1961 – Milczące ślady 1961 – Samson 1962 – Dom bez okien 1962 – Jadą goście, jadą...
Nagrody, wyróżnienia i odznaczenia 1970 – nagroda za scenografię do Wesela Stanisława Wyspiańskiego w Teatrach Dramatycznych w Szczecinie na XII FTPP w Toruniu 1974 – wyróżnienie za scenografię do przedstawienia Oskarżyciel publiczny Fritza Hochwaldera i Awans Edwarda Redlińskiego w Teatrach Dramatycznych w Szczecinie na XVI FTPP w Toruniu 1992 – Nagroda Artystyczna Miasta Szczecina 1996 – nagroda specjalna Oko Recenzenta szczecińskich dziennikarzy 1997 – wyróżnienie za scenografię do przedstawienia Wieczór Trzech Króli w reż. Aleksandra Wilkina w Teatrze Polskim w Szczecinie na Festiwalu Szekspirowskim w Gdańsku 2005 – Złoty Krzyż Zasługi
Przypisy Wyszukiwarka miejsca pochówku w Szczecinie
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Polscy scenografowie filmowi Kategoria:Polscy scenografowie teatralni Kategoria:Polscy kostiumografowie teatralni Kategoria:Polscy kostiumografowie filmowi Kategoria:Pochowani na cmentarzu Centralnym w Szczecinie Kategoria:Urodzeni w 1934 Kategoria:Zmarli w 2008