Szczyr roczny (Mercurialis annua L.) – gatunek roślin z rodzaju szczyr należący do rodziny wilczomleczowatych. Występuje we wschodniej, środkowej i południowo-wschodniej Europie, w Zachodniej Azji i na Kaukazie oraz w Afryce Północnej. Występuje również w Ameryce Północnej, gdzie został zawleczony. W Polsce rzadki, głównie na zachodzie kraju. Roślina trująca.
Morfologia Pokrój Roślina jednoroczna, wysokości od 20 do 30 cm. Łodyga gałęzista, u pręcikowych okazów silnie gałęzista, czterokanciasta. Liście Nagie, podługowatojajowate, brzegiem karbowano piłkowane, na długich ogonkach. Kwiaty Rośliny zwykle dwupienne, rzadziej jednopienne. Kwiaty żeńskie po 1-3, prawie siedzące, w kątach liści.
Biologia i ekologia Rośnie na nieużytkach, polach. Uważany za chwast. Kwitnie od czerwca do września.
Ziele szczyru rocznego zawiera metyloaminę, zw. cyjanogenne, merkuralinę, flawonoidy (rutyna, narcyzyna), trójmetyloaminę, olejek eteryczny, sapominę, hermidynę. Powoduje zatrucia u zwierząt domowych (krowy, owce, konie).
Przypisy
Bibliografia Bolesław Broda, Jakub Mowszowicz Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych, Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, Warszawa 1973.
Kategoria:Wilczomleczowate Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza