Ośrodek Zapasowy Broni Pancernej – zapasowa jednostka pancerna Polskich Sił Zbrojnych.
Formowanie Po przybyciu 2 Korpusu Polskiego do Włoch w myśl rozkazu Naczelnego Wodza dowodzący nim generał dywizji Władysław Anders zarządził reorganizację jednostek szkolnych i uzupełniających broni pancernej. Nowa struktura została zatwierdzona rozkazem L.dz.1629/Tjn./SD/44 z 15 kwietnia 1944. Na jego mocy od 1 maja 1944 z 7 Dywizji Zapasowej i Centrum Wyszkolenia Armii wydzielono batalion zapasowy czołgów, 7 szwadron rozpoznawczy i Ośrodek Wyszkolenia Motorowego i Broni Pancernej, z tych trzech elementów sformowano Ośrodek Zapasowy Broni Pancernej, który miał być jednostką szkolącą uzupełnienia dla 2 BPanc i pułków kawalerii pancernej.
Nowo utworzony OZBPanc przyporządkowano (jako Polish Wing) do brytyjskiego Armoured Reinforcement Regiment, któremu podlegał w sprawach wyszkolenia i administracji ogólnej. W sprawach personalnych i dyscyplinarnych podlegał dowódcy Wysuniętej Bazy Armii Polskiej na Wschodzie. Przed wydzieleniem Ośrodka Wyszkolenia Broni Pancernej i Motorowej z CWA wyłączono z jego składu kurs kierowców samochodowych, który wszedł w skład Ośrodka Wyszkolenia Służby Zaopatrywania i Transportu. Na miejsce formowania ośrodka wyznaczono miejscowość Guardia Lombardi, a następnie nad Jeziorem Trazymeńskim. Dowódcą ośrodka został mianowany ppłk Stanisław Szostak, a jego zastępcą mjr Leon Jankowski. Zadaniem Ośrodka było szkolenie i utrzymanie jako uzupełnienia około 400 szeregowych broni pancernej i 150 szeregowych kawalerii pancernej oraz I uzupełnienia dla 7 pułku artylerii przeciwpancernej. Etat Ośrodka, to 81 oficerów, 83 podoficerów i 56 szeregowców. Łącznie 219 żołnierzy. Szkolny szwadron pancerny powstał z rozwiązanego batalionu zapasowego czołgów, szkolny szwadron kawalerii pancernej powstał z 7 zapasowego szwadronu rozpoznawczego. thumb|250px|Czołg ośrodka – Sherman M4 Wewnętrzna struktura Ośrodka:
dowództwo Ośrodka Zapasowego rezerwa oficerska szkolny szwadron pancerny szkolny szwadron kawalerii pancernej
Realizacja zadań Po bitwie o Monte Cassino ośrodek przekazał do jednostek walczących pierwsze uzupełnienie – 60 szeregowych. W lipcu 1944 do 2 Brygady Pancernej po walkach o Ankonę wysłano 14 oficerów i 120 szeregowych.
Przeformowanie W maju 1944 opracowany został etat „pułku zapasowego broni pancernej”. W składzie pułku miało znaleźć się 47 oficerów i 200 szeregowych. Ośrodek Zapasowy Broni Pancernej przeorganizowano najpierw w pułk zapasowy, a następnie zmieniono jego nazwę na 7 pułk pancerny.
Przypisy
Bibliografia A. Suchcitz, M. Wroński: Barwa Pułku 7 Pancernego- zarys monograficzny. Wydawnictwo Instytutu Tarnogórskiego. Tarnowskie Góry 2002
Kategoria:Jednostki zapasowe Wojska Polskiego Kategoria:Wojska pancerne Polskich Sił Zbrojnych