Veolia Energia Poznań SA (dawniej Dalkia Poznań i Dalkia Poznań-ZEC) – spółka akcyjna z branży energetycznej z siedzibą w Poznaniu na Karolinie na osiedlu samorządowym Główna. Powstała 4 czerwca 2004 roku w wyniku prywatyzacji Zespołu Elektrociepłowni Poznańskich S.A. (ZEC Poznań S.A.) przez konsorcjum Dalkia Termika S.A. i Poznańskiej Energetyki Cieplnej S.A. (PEC S.A.). Przedsiębiorstwo jako podmiot prawa handlowego w formie jednoosobowej spółki Skarbu Państwa zostało utworzone w 1993 z przekształcenia powstałego w 1975 Zespołu Elektrociepłowni Poznań.
Elektrociepłownia Poznań Garbary EC-I
Pierwsza elektrownia w Poznaniu uruchomiona została w 1904 przy ul. Grobla, lecz już wkrótce okazała się za mała na potrzeby miasta. Podjęto decyzję o budowie Elektrowni Garbary. Projekt architektoniczny wykonał Stefan Cybichowski, a prace budowlane rozpoczęto w październiku 1927. Obiekt uruchomiono 23 listopada 1929. Żelbetowy budynek ustawiono na 2187 palach o długości od 6,5 do 10 metrów. Zużyto 900 ton stali do zbrojeń, żwiru i 425 wagonów cementu. Powierzchnia budynku głównego wyniosła 980 m², kotłowni – 2050 m², a rozdzielni – 450 m². Działały trzy kotły opalane miałem węglowym z grysikiem i dwa turbogeneratory, każdy o mocy 8/10 MW. Chłodzenie zapewniała woda z Warty, doprowadzana dwoma metrowej średnicy rurociągami. Każdy z kotłów miał własny, 28-metrowy komin. Od 1931 działał również czwarty kocioł (moc zakładu zwiększyła się o 20 MW). Sukcesywnie rozbudowywana w okresie przed II wojną światową i po wojnie, w 1952 osiągnęła moc 65 MW. W 1959 rozpoczęły się dostawy pary technologicznej z elektrowni, a w 1965 zaczęła się przebudowa elektrowni na elektrociepłownię.
W 1967 do miejskiej sieci ciepłowniczej Poznania dostarczono po raz pierwszy energię cieplną w wodzie gorącej, a 1969 zakończyła się modernizacja wszystkich turbin kondensacyjnych na ciepłownicze. W związku ze wzrostem produkcji energii cieplnej kosztem energii elektrycznej powstała potrzeba budowy EC-II Karolin.
2015 rok był ostatnim w eksploatacji obiektu. Według koncepcji opracowanej przez władze miejskie w miejscu nieczynnej już elektrociepłowni mogłyby powstać budynki mieszkalne.
Elektrociepłownia Garbary EC1 została sprzedana w 2019 roku deweloperowi.
Dane techniczne Dane techniczne na rok 2002: moc cieplna: 165 MW moc elektryczna: 0 MW produkcja ciepła: 632 TJ produkcja energii elektrycznej: 4954 MWh
Elektrociepłownia Poznań Karolin EC-II
thumb|Turbozespół bloku BC-50 Decyzję o budowie elektrowni podjęto w 1970 wobec coraz mniejszych możliwości rozbudowy EC-I Garbary. W 1975 miejska sieć ciepłownicza Poznania otrzymała pierwsze dostawy pary z EC-II z kotłów wodnych, w 1985 uruchomiono blok energetyczny nr 1 elektrociepłowni, składający się z dwóch kotłów BC-50 oraz turbozespołu 13UP65 umożliwiającego rozpoczęcie produkcji energii elektrycznej. W 1991 w EC-II Karolin uruchomiono blok ciepłowniczy BC-100 (blok nr 2), a w grudniu 1998 roku blok ciepłowniczo-kondensacyjny BK-100 (blok nr 3).
Dalkia stawiała głównie na kogenerację – jest to sposób wytwarzania energii, w którym jednocześnie generowana jest energia elektryczna oraz ciepło. Jest to proces wysokosprawny, w którym energia może być wytwarzana z paliw takich jak np. węgiel, biomasa, gaz. Kogeneracja przyczynia się do ograniczenia emisji zanieczyszczeń oraz zmniejszenia zużycia paliw kopalnych.
W tradycyjnym układzie, energia elektryczna produkowana jest w elektrowni – ze sprawnością ok. 36%. Ciepło pochodzi z ciepłowni miejskich lub wytwarzane jest lokalnie w kotłach c.o. ze średnią sprawnością ok. 90%. W efekcie, by wytworzyć taką samą ilość energii w tradycyjnym układzie potrzeba 62% więcej energii pierwotnej (np. węgla), niż w układzie skojarzonym (w agregacie kogeneracyjnym – odzysk ciepła).
Z punktu widzenia ochrony środowiska, a w szczególności dbałości o czystość powietrza w Poznaniu, rozwój miejskiej sieci ciepłowniczej jest zjawiskiem bardzo korzystnym. Ciepło produkowane w elektrociepłowni zastępuje lokalne kotłownie i indywidualne paleniska węglowe (tzw. niska emisja) emitujące zanieczyszczenia, których w tak małych i prostych obiektach nie daje się skutecznie eliminować.
Kluczowe jest pozbywanie się rozproszonego spalania węgla na rzecz profesjonalnych, wysoko sprawnych instalacji, wyposażonych w zabezpieczenia o wysokiej skuteczności zatrzymywania pyłów, SO2 i innych zanieczyszczeń.
Odbiorcą energii elektrycznej elektrociepłowni jest Grupa Energetyczna Enea. Dalkia Poznań jest również największym dystrybutorem ciepła dla mieszkańców Poznania, Czerwonaka, Koziegłów i Swarzędza.
Na teren elektrociepłowni prowadzi bocznica kolejowej obwodnicy Poznania (linii 395), po której wjeżdżają pociągi dostarczające paliwo: węgiel oraz mazut.
W Dalkii Poznań ZEC zmodernizowano jeden z kotłów, gdzie docelowo spala się w 100% tylko biomasę (kocioł fluidalny, BFB). Koszt wymiany kotłów w Poznaniu i Łodzi to 70 mln euro. To pierwsza tak duża modernizacja elektrociepłowni i przejścia całkowicie na biomasę w Polsce. Dzięki zmianie opału o 460 tys. ton rocznie spadnie emisja CO2, a Dalkia osiągnie 19,3% wykorzystania odnawialnych źródeł energii, który w Polsce w 2020 r. ma wynieść 15%. Rocznie w kotłach będzie spalanych ok. 600 tys. ton biomasy.
80% będą stanowiły odpady drzewne, a 20% biomasa z upraw rolnych. Koszty zakupu biomasy to ok. 170 mln zł rocznie. Część biomasy będzie pochodzić z ponad 2 tys. ha własnych plantacji roślin energetycznych – trawy miskantus i słomy z upraw zbóż oraz wierzby energetycznej czy produktów po przetworzeniu artykułów spożywczych, np. łusek słonecznika. Biomasa ma być dostarczana koleją.
Dane techniczne moc cieplna osiągana: 843 MW moc elektryczna osiągana: 276 MW ilość węgla spalonego w ciągu roku: 825 tys. ton wysokość komina: 203 m
Komin Charakterystyczny komin, o wysokości 200 metrów, jest najwyższą budowlą w Poznaniu. Widoczny z daleka, zwłaszcza po zmroku za sprawą czerwonych świateł ostrzegawczych tzw. oświetlenie przeszkodowe dla samolotów zamontowanych w pięciu rzędach (z czego trzy rzędy mrugają). Na kominie zamontowane są anteny nadawcze kilku stacji radiowych.
Stacje nadawane z nadajnika na kominie ParametryRadioPolska – niekomercyjny serwis poświęcony radiofonii i telewizji w Polsce”, radiopolska.pl. Wysokość posadowienia podpory anteny: 78 m n.p.m. Wysokość obiektu: 200 m n.p.t. Wysokość zawieszenia systemów antenowych: Radio: 156, 166, 180, 181, TV: 203 m n.p.t. Właściciele nadajników: RS TV, Info-TV-FM i inni
Radio +LPProgramWłaścicielCzęstotliwośćMoc nadajnikaPolaryzacja 1Radio Złote PrzebojeGrupa Radiowa Agory Sp. z o.o.88,40 MHz5 kWpionowa2Radio EmausDom Medialny Święty Wojciech 89,80 MHz1 kWpionowa3Radio Eska Grupa Radiowa Time SA 93,00 MHz 10 kWpozioma4 RMF MaxxGrupa RMF 93,50 MHz0,4 kWpionowa5Radio Eska RockGrupa Radiowa Time SA 93,90 MHz0,4 kWpionowa6Tok FMINFORADIO Sp. z o.o.97,70 MHz0,1 kWpionowa7Radio PogodaGrupa Radiowa Agory Sp. z o.o.103,40 MHz0,2 kWpionowa8RMF ClassicGrupa RMF 103,90 MHz 0,5 kWpionowa9Rock RadioGrupa Radiowa Agory Sp. z o.o105,40 MHz1 kWpionowa10Vox FMGrupa Radiowa Time SA 107,40 MHz1 kW pozioma
Telewizja mobilna Skład multipleksuCzęstotliwośćKanałMoc nadajnikaPolaryzacjaKompresjaRodzaj szyfrowaniaMUX 4Naziemna telewizja cyfrowa – informacje o nadajniku Poznań „Komin EC Karolin”, sat-charts.eu. TVP1 TVP2 Polsat TVN TV4 TV Puls Polsat News Polsat Film TVP Seriale Kino Polska Comedy Central Polsat Sport Polsat Sport Extra Nickelodeon RMF FM RMF Maxxx Radio Pink Radio ZET Antyradio Radio Plus Tok FM Roxy FM Radio Złote Przeboje Eska Rock Radio Bajka Moje Polskie Radio 530 MHz 28 10 kW pionowa MPEG-4 Irdeto 3
Zobacz też Veolia Environnement Elektrownia gminna na Wildzie w Poznaniu Głaz Energetyków
Przypisy
Linki zewnętrzne Strona firmy Veolia Energia Poznań S.A. Karolin Power Station Chimney skyscraperpage.com
Zdjęcia
Kategoria:Veolia Kategoria:Przedsiębiorstwa w Poznaniu Kategoria:Elektrownie w województwie wielkopolskim Kategoria:Karolin (Poznań)