thumb|240px|Grób prof. Edwarda Lubicz-Niezabitowskiego na cmentarzu Sołackim Edward Feliks Lubicz-Niezabitowski (ur. 30 maja 1875 w Bugaju koło Miłosławia, zm. 5 listopada 1946 w Poznaniu) – polski naukowiec, zoolog i lekarz.
Życiorys Był synem Hieronima oraz Władysławy z domu Dąbrowskiej. W 1894 w Przemyślu ukończył szkołę średnią, a następnie studiował na wydziale lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie w 1900 uzyskał doktorat medycyny. W Katedrze Anatomii Porównawczej był w latach 1896–1898 asystentem, a następnie w latach 1900–1905 asystentem w Katedrze Botaniki. Zdał w 1903 państwowy egzamin, który uprawniał do pracy pedagogicznej. W Nowym Targu w 1905 objął obowiązki profesora w gimnazjum, a w 1918 został jego dyrektorem i w którym zorganizował jako pierwsze w kraju bezpłatne ambulatorium dla młodzieży szkolnej. W mieście prowadził również praktykę lekarską oraz badania naukowe. Zebrał bogaty zbiór preparatów z okazów fauny planktonowej podczas licznych podróży zagranicznych. Później przekazał go Zakładowi Biologii Uniwersytetu Poznańskiego. W 1920 po powrocie do Krakowa objął na Wydziale Lekarskim UJ wykłady z biologii. 2 kwietnia 1921 otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Nowego Targu. Przeniósł się w 1921 do Poznania i otrzymał nominację na profesora zwyczajnego anatomii i histologii zwierząt domowych na Wydziale Rolniczo–Leśnym UP. Na Wydziale Lekarskim UP objął od 1922 wykłady z biologii ogólnej. Pełnił w latach 1921–1923 funkcję dziekana i prodziekana Wydziału Rolniczo–Leśnego, a rektora UP w latach 1928–1929. Dyrektor Muzeum Przyrodniczego w Poznaniu od 1923. Podczas okupacji pracował w Warszawie w Szpitalu Ujazdowskim oraz wykładał w Tajnej Szkole Rolniczej.
W 1946 wybrano go członkiem korespondentem Polskiej Akademii Umiejętności.
Zmarł 5 listopada 1946 w Poznaniu, gdzie został pochowany na cmentarzu parafialnym św. Jana Vianneya w Poznaniu (kw. św. Barbary-rząd 16-grób 23).
Był żonaty z Leontyną Schille i miał córkę Janinę.
Znaczenie w historii nauki Jego zainteresowanie naukowe były wielorakie. Głównym przedmiotem badań były owady, przede wszystkim męczelkowate; opisał dwa nowe rodzaje i kilkadziesiąt nowych gatunkówM. Bunalski, J. J. Lipa, J. Nowacki. Almanach Entomologów Polskich XX wieku. „Wiadomości Entomologiczne”. 20, suplement, 2001. Polskie Towarzystwo Entomologiczne. Opisał też rodzaj jednokomórkowca Thalassomyces Niezbaitowski, 1913, który później okazał się należeć do Alveolata. Ponadto zajmował się współczesnymi rybami i skorupiakami, botaniką, a także ssakami kopalnymi.
Upamiętnienie Na jego cześć nazwano skorupiaka Hippolyte niezabitowskii d'Udekem d'Acoz, 1996, należącego do rodzaju badanego przez Niezabitowskiego, oraz wciornastka Ankothrips niezabitowskii (Schille, 1910).
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Publikacje Edwarda Lubicza-Niezabitowskiego w serwisie Polona.pl
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Jagiellońskiego (okres zaborów) Kategoria:Członkowie Polskiej Akademii Umiejętności Kategoria:Honorowi obywatele Nowego Targu Kategoria:Ludzie związani z Miłosławiem Kategoria:Pochowani na Cmentarzu parafialnym św. Jana Vianneya w Poznaniu Kategoria:Polscy entomolodzy Kategoria:Rektorzy Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Kategoria:Uczestnicy tajnego nauczania na ziemiach polskich 1939–1945 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Rolniczo-Leśnego Uniwersytetu Poznańskiego Kategoria:Zmarli w 1958 Kategoria:Osoby upamiętnione nazwami taksonów biologicznych Kategoria:Urodzeni w 1875