Alfred Vogt (ur. 31 października 1879 w Menziken, zm. 10 grudnia 1943 w Zurychu) – szwajcarski lekarz okulista.
Studiował medycynę na Uniwersytecie Bazylejskim i otrzymał dyplom w 1904. Następnie specjalizował się z oftalmologii w Bazylei u Carla Mellingera (1858–1917), po czym założył własną praktykę w Turynie w 1906. W 1909 został głównym lekarzem w klinice ocznej kantonu Argowia w Aarau, w 1917 został profesorem nadzwyczajnym i dyrektorem uniwersyteckiej kliniki w Bazylei. W 1923 przyjął ofertę objęcia kliniki uniwersyteckiej w Zurychu, gdzie otrzymał również katedrę jako profesor zwyczajny.
Vogt zajmował się usprawnianiem techniki retinoskopii i chirurgicznego leczenia odwarstwienia siatkówki. Wprowadził cyklodiatermię do leczenia jaskry. W 1921 opublikował trzytomowy podręcznik okulistyki. Otrzymał prestiżowe medale Dondersa i Gullstranda za swoje osiągnięcia. Pod koniec życia poważnie chorował na nerki; jego syn zginął w lawinie w Alpach.
Wybrane prace Damage to the Eye caused by Aniline Dye. Atlas der Spaltlampenmikroskopie des lebenden Auges. Berlin, J. Springer, 1921. Zur Heilung der Netzhautablösung mittels Ignipunktur des Risses. Schweizerische medizinische Wochenschrift, Bazylea, 1933, 63: 825-827.
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Bazylei Kategoria:Szwajcarscy okuliści Kategoria:Urodzeni w 1879 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Zurychu Kategoria:Zmarli w 1943