Inessivus – przypadek w językach aglutynacyjnych i fleksyjnych oznaczający przebywanie desygnatu wewnątrz pewnego określonego obiektu. Występuje w językach ugrofińskich, zwłaszcza węgierskim i fińskim.
Język fiński Końcówką inessiwu w języku fińskim jest -ssa lub -ssä. Wybór końcówki zależy od harmonii samogłosek. Ta sama końcówka obowiązuje w liczbie mnogiej. Z uwagi na to, że końcówka zaczyna się dwiema spółgłoskami, wywołuje zazwyczaj zjawisko wymiany stóp, w wyniku którego rdzeń wyrazu przyjmuje tzw. stopę słabą. metsä (las) - metsässä (w lesie) metsissä (w lasach) Puola (Polska) - Puolassa (w Polsce) he asuvat Puolassa (oni mieszkają w Polsce)
Język węgierski Końcówką inessiwu jest ban lub ben (zgodnie z harmonią samogłoskową) vonatban – w pociągu szekrényben – w szafie
Przypisy
Kategoria:Przypadek gramatyczny