tar (od ang. Tape Archiver – „archiwizator taśmowy”) – uniksowy program do umieszczania grupy plików w jednym zbiorczym pliku (tzw. archiwum), który następnie może zostać skompresowany programami gzip, bzip2, compress lub lzma, co daje odpowiednio pliki .tar.gz (w skrócie .tgz), .tar.bz2, .tar.Z, i .tar.xz. Istnieją również inne algorytmy kompresji które można zastosować po spakowaniu przy pomocy programu tar (narzędzia takie wtedy są prostsze, ponieważ nie muszą zajmować się nazwami plików, dowiązaniami, katalogami czy prawami dostępu, co wykonuje sam program tar, pozostawiając sobie kompresję tylko jednego pliku/strumienia). Dodawany do archiwum tar plik jest zawsze umieszczany na jego końcu.
Takie skompresowane pliki tar są nazywane tarballNazwa ta nawiązuje do mazistych grudek częściowo zestalonej ropy naftowej unoszących się na wodzie i znajdowanych na plaży po katastrofie tankowców..
Program był początkowo używany do przygotowania plików do archiwizacji na taśmach magnetycznych, lecz obecnie jest wykorzystywany do przygotowywania archiwów zapisywanych na dowolnym nośniku.
Program tar jest powszechnie używany w systemach operacyjnych typu Unix, jednak istnieją też wersje programu dla innych systemów operacyjnych.
Podstawowe opcje wiersza poleceń -c – tworzy plik w formacie tar -f – określa nazwę pliku archiwum tar -v – wypisuje nazwy wszystkich plików -x – wyodrębnia wymienione pliki -t – wyświetla zawartość archiwum -r – włącza bezwarunkowe dołączanie plików do archiwum -u – powoduje dołączenie do archiwum tylko tych plików, które są nowsze niż ich odpowiedniki w archiwum -z – włącza kompresję programem gzip -j – włącza kompresję programem bzip2 -Z – włącza kompresje programem compress -J – włącza kompresję programem xz
Przykład użycia 1. Tworzymy archiwum katalogu roboczego /home/robo. Wpisujemy z poziomu /home tar -cvf moje.tar robo Zostaje utworzony plik moje.tar
2. Wypakowujemy zawartość z wyświetleniem plików: tar -xvf moje.tar Z pliku moje.tar zostanie wypakowana zawartość archiwum z wypisaniem nazw plików na standardowe wyjście.
3. Sprawdzamy ile kilobajtów zajmuje archiwum du --apparent-size -BkB moje.tar Zostaje wyświetlona nam po lewej stronie wielkość archiwum w kilobajtach, np. 17kB moje.tar, co oznacza że archiwum zajmuje 17 kilobajtów.
4. Tworzymy nowy plik nowy touch nowy Zostaje utworzony nowy plik o nazwie nowy.
5. Dodajemy plik nowy do istniejącego archiwum tar -rvf moje.tar nowy Do naszego archiwum moje.tar został dodany plik nowy.
6. Sprawdzamy zawartość archiwum tar -tvf moje.tar Zostaje wyświetlona zawartość pliku moje.tar
7. Kompresujemy archiwum za pomocą gzip gzip moje.tar Dotychczas pliki były tylko zarchiwizowane jako moje.tar, teraz za pomocą algorytmu gzip archiwum zostało skompresowane.
8. Tworzymy katalog temp w /home/robo/ mkdir temp Zostaje nam utworzony katalog temp w /home/robo
9. Następnie przenosimy plik moje.tar.gz do /home/robo/temp i rozpakowujemy go tar -xvzf moje.tar.gz Zawartość archiwum moje.tar.gz zostaje wypakowana do katalogu /home/robo/temp
Uwagi
Linki zewnętrzne Strona domowa GNU Tar
Kategoria:Programy do archiwizacji Kategoria:Wolne i otwarte oprogramowanie