49 pułk piechoty (49 pp) – oddział piechoty ludowego Wojska Polskiego.
Pułk sformowany został w 1945, w Koronowie, w oparciu o etat wojenny sowieckiego pułku strzeleckiego. Wchodził w skład 14 Dywizji Piechoty. Stacjonował w Koronowie, a następnie we Włodawie i Wałczu.
Formowanie i zmiany organizacyjne Pułk sformowano na podstawie rozkazu naczelnego dowódcy WP nr 58/org. z 15 marca 1945 w ramach koncepcji tworzenia 3 Armii WP i tworzonych wówczas 13 i 14 Dywizji Piechoty. Po dokładniejszej ocenie możliwości organizacyjnych, w końcu zamiar ten ograniczono do utworzenia trzech dywizji odwodu Naczelnego Dowództwa (13, 14, 15 DP). Tak więc 49 pp formował się w ramach 14 Dywizji Piechoty, która początkowo podlegała Dowództwu Morskiego Okręgu Wojskowego (DOW – II), a od 27 września przeszła w skład DOW – III „Poznań”. Formowanie pułku miano zakończyć do 1 lipca 1945. Na miejsce formowania wyznaczono Koronowo. Faktycznie zadanie formowania jednostek 14 DP wykonano do 8 czerwca i dowódca dywizji rozkazem nr 0017 potwierdził wykonanie rozkazu Naczelnego Dowódcy. 10 czerwca zakończono okres formowania 49 pp i przystąpiono do programowego szkolenia. Na dzień święta pułku wyznaczono 24 czerwca.
W 1957 przeformowano pułk w jednostkę zmechanizowaną
Szkolenie i działania pułku Po rozpoczęciu szkolenia, w połowie czerwca 1945 najlepiej zapowiadających się żołnierzy wytypowano do Dywizyjnej Szkoły Podoficerskiej i skierowano ich do Bydgoszczy. Z okazji dnia święta pułku odbyła się w Koronowie defilada wszystkich pododdziałów, która na zebranych wywarła ogromne wrażenie. Dowódca dywizji płk Józef Solecki za bardzo dobre wyszkolenie liniowe pułku i wzorową postawę żołnierzy podczas defilady udzielił pochwały: dowódcy pułku, szefowi sztabu (kpt. Aleksy Mozdgo) i zcy dcy ds liniowych (mjr Paweł Orłow). W dniach 7 – 13 lipca 1945 alarmem pułk wykonywał marsz na odległość 200 – 250 km w okolice Lidzbarka z zadaniem wykonania w najbardziej wysuniętym na północny wschód rejonie kraju akcji żniwno – osiedleńczej. W marszu pomimo krańcowego przemęczenia żołnierzy, w każdym z mijanych miast odbywały się defilady. Na dźwięk orkiestry przeistaczały się wszystkie sylwetki, a dziarska postawa wojska robiła duże wrażenie na społeczeństwie. W ramach walki o chleb żołnierze pułku zagospodarowali plony z ponad 13 tys. hektarów. 19 września, po zakończeniu akcji żniwnej, na miejsce stałego pobytu 49 pp wyznaczono Chełmno Pomorskie. 3 października pułk otrzymał rozkaz maszerować ponad 190 km i do 8 października osiągnąć Chełmno Pomorskie, gdzie miał rozpocząć pokojowe szkolenie w garnizonowych warunkach. 28 października 1945 w Bydgoszczy pułkowi został wręczony sztandar, a wszyscy żołnierze uroczyście złożyli przysięgę wojskową. Następnie w okresie do 1 listopada pułk przeszedł na etat pokojowy. W ramach zmian personalnych pułku, część żołnierzy zwolniono do rezerwy, większość nadwyżek skierowano do formujących się Wojsk Ochrony Pogranicza. Stan etatowy zmniejszył się z około 2500 do 1300 żołnierzy.
Dowódcy pułku płk Robert Satanowski (1945–46) ppłk Wacław Zwierzański (1946–48) mjr Aleksander Szczesin (1948) płk Jan Piróg (1948–49) ppłk Jan Szwedyk (1949–52) płk Wawrzyniec Boczan (1952–57)
Skład etatowy thumb|240px|Maxim – podstawowy ckm pułku dowództwo i sztab 3 bataliony piechoty kompanie: dwie fizylierów, przeciwpancerna, rusznic ppanc, łączności, sanitarna, transportowa baterie: działek 45 mm, dział 76 mm, moździerzy 120 mm plutony: zwiadu konnego, zwiadu pieszego, saperów, obrony pchem, żandarmerii Etatowo stan pułku wynosił:
żołnierzy 2915 (w tym oficerów – 276, podoficerów 872, szeregowców – 1765).
Sprzęt:
162 rkm, 54 ckm, 66 rusznic ppanc, 12 armat ppanc 45 mm, 4 armaty 76 mm, 18 moździerzy 50 mm, 27 moździerzy 82 mm, 8 moździerzy 120 mm
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Pułki piechoty ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Ludowe Wojsko Polskie we Włodawie Kategoria:Ludowe Wojsko Polskie w Wałczu Kategoria:Oddziały 14 Dywizji Piechoty (LWP) Kategoria:Polskie jednostki piechoty utworzone w 1945 Kategoria:Polskie jednostki piechoty rozwiązane w 1957