Władysław Mikrut (ur. 12 lutego 1908 w Wiewiórce, zm. 1 kwietnia 1991 w Dobrczu) – polski lekkoatleta specjalizujący się w rzucie oszczepem.
Życiorys Reprezentant Sokoła Koronowo (1927–1931) i Sokoła Bydgoszcz (1932–1939).
Pięciokrotnie stawał na podium mistrzostw Polski seniorów zdobywając złoto w 1930, srebro w 1933 oraz brąz w 1931, 1932 i 1935 roku.
W latach 1929–1933 dziesięciokrotnie bronił barw narodowych w meczach międzypaństwowych. Między innymi: w 1929 r. w meczu Polska-Czechosłowacja, w 1930 r. w meczu Włochy-Polska (2. miejsce z wynikiem 57,46 m) oraz w 1933 r. w meczach Polska-Czechosłowacja (3. miejsce z wynikiem 58,19 m), Polska-Węgry w Katowicach (2. miejsce z wynikiem 59,22 m) i Polska-Belgia (2. miejsce wynikiem 57,45 m).
W 1930 i 1932 dwukrotnie poprawiał rekord Polski. Rekordy życiowe: rzut oszczepem – 65,14 m (24 lipca 1932, Poznań); skok o tyczce – 3,30 m (15 września 1929, Bydgoszcz). Powołany do kadry narodowej na Igrzyska Olimpijskie w Berlinie w 1936 roku. Niestety, na dwa tygodnie przed zawodami doznał kontuzji łokcia i w konsekwencji nie wziął w nich udziału.
Po wybuchu II wojny światowej walczył w kampanii wrześniowej w 66 Kaszubskim Pułku Piechoty im. Marszałka Józefa Piłsudskiego. Dostał się do niewoli, skąd zbiegł. Ukrywał się w Wiewiórce koło Dębicy, gdzie został żołnierzem ZWZ-AK wraz z synem hrabiego Łubieńskiego.
Brat utytułowanych oszczepników Albina i Franciszka. Aby uczcić pamięć rodzeństwa, hala widowiskowo-sportowa w Koronowie przyjęła imię Braci Mikrutów. Co roku w mieście odbywają się również biegi im. Braci Mikrutów.
Progresja wyników rokklubrzut oszczepemmedale MP1928Sokół Koronowo51,74192957,48193057,7615x15px193161,8315x15px1932Sokół Bydgoszcz65,14 RŻ15x15px193360,3415x15px193462,94193555,2515x15px193651,01193757,85 1938 59,56
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polscy oszczepnicy Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1991