Iwan Łukicz Turkiel, ros. Иван Лукич Туркель (ur. we wsi Fiodorowka, zm. 8 kwietnia 1983 w Moskwie) – Ukrainiec, generał pułkownik lotnictwa Armii Radzieckiej, generał broni Wojska Polskiego.
Życiorys Iwan Łukicz Turkiel urodził się 26 września 1903 we wsi Fiodorowka, w powiecie aleksandrowskim, obecnie rejon melitopolski obwodu zaporoskiego.
Brał udział w walkach na frontach II wojny światowej jako dowódca sił lotniczych 14A Frontu Północnego (późniejszego Karelskiego).
W okresie od czerwca 1948 roku do maja 1949 roku był słuchaczem Wyższego Akademickiego Kursu w Wyższej Szkole Wojskowej im. Woroszyłowa w Moskwie. Po ukończeniu kursu objął dowództwo 26 Armii Lotniczej. W okresie od 19 stycznia 1951 do 6 listopada 1956 był oddelegowany z Armii Radzieckiej do Wojska Polskiego w stopniu generała broni i wyznaczony na stanowisko dowódcy Wojsk Lotniczych. 25 listopada 1954 został wyznaczony na stanowisko dowódcy Wojsk Lotniczych i Obrony Przeciwlotniczej Obszaru Kraju. 2 listopada 1956 obowiązki dowódcy przekazał gen. bryg. pil. Janowi Frey-Bieleckiemu.
Po powrocie do ZSRR został pierwszym zastępcą dowódcy, a później dowódcą Lotnictwa Dalekiego Zasięgu (ros. Авиация дальнего действия). Pełnił służbę na stanowisku zastępcy dowódcy Sił Powietrznych ZSRR do spraw szkolenia bojowego.
W grudniu 1968 roku został przeniesiony w stan spoczynku. Zmarł 8 kwietnia 1983 roku w Moskwie.
Awanse generał major lotnictwa – 29 października 1941; generał porucznik lotnictwa – 28 maja 1943; generał pułkownik lotnictwa – 1 marca 1946.
Życie prywatne Urodzony w rodzinie ukraińskiej. Syn Łuki, rolnika i flisaka na Dnieprze i Łukieriji, chłopki. Podczas pobytu w Polsce mieszkał w Warszawie. Żonaty z Anną Odinokową, Rosjanką, z zawodu kreślarką. Małżeństwo miało córkę LinęJanusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. IV: S-Z, Toruń 2010, s. 152-154.
Ordery i odznaczenia Order Sztandaru Pracy I klasy Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złota odznaka „Na Straży Pokoju” (1976)Spotkanie E. Gierka i P. Jaroszewicza z weteranami LWP, "Słowo Powszechne", nr 47, 27 lutego 1976, s. 2. Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru – sześciokrotnie Order Kutuzowa I klasy Order Suworowa II klasy Order Kutuzowa II klasy – dwukrotnie
Przypisy
Bibliografia Stefan Czmur, Waldemar Wójcik, Generałowie w stalowych mundurach, Redakcja Czasopism Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej przy współpracy Domu Wydawniczego Bellona, Poznań-Warszawa 2003, i .
Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1944–1989) Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (1944–1989) Kategoria:Generałowie broni ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Radzieccy generałowie pułkownicy lotnictwa Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Kutuzowa Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Suworowa Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Radzieccy wojskowi narodowości ukraińskiej Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zmarli w 1983