Hieronim Edmund Schwartz (ur. 20 marca 1912 w Berlinie, zm. 2 sierpnia 1978 w New Britain) – polski piłkarz występujący na pozycji napastnika, reprezentant Polski (1936).
Kariera klubowa Grę w piłkę nożną rozpoczął w Victorii Poznań (lub w Pocztowcu), z której wraz ze swym młodszym bratem trafił do Warty Poznań. W pierwszym roku gry w zespole przebił się do drużyny ligowej. W czerwcu 1933 roku zadebiutował w ekstraklasie na pozycji lewoskrzydłowego, w wyjazdowym meczu z Wisłą Kraków. Odtąd cyklicznie występował w drużynie „zielonych”, a także powoływany był do reprezentacji Poznania. Zimą 1939 roku, powołany do wojska, wyjechał na Śląsk Cieszyński. Zaledwie po pół roku wrócił do Poznania i do składu Warty, jednak miejsca w ligowej drużynie już nie zagrzał. Ogółem w ekstraklasie wystąpił w 90 meczach i zdobył 19 goli (1933 - 1939). Po II wojnie światowej wyjechał do Stanów Zjednoczonych.
Kariera reprezentacyjna Zanotował jeden oficjalny występ w reprezentacji Polski, w rozegranym 6 września 1936 meczu towarzyskim z Łotwą, który Polska zremisowała 3:3. Schwartz strzelił bramkę w 58. minucie tego spotkania.
Bramki w reprezentacji LPDataMiejscePrzeciwnikBramkaRezultatRanga meczu 1.6 września 1936Stadion JKS, Ryga3:03:3Mecz towarzyski
Przypisy
Bibliografia Andrzej Gowarzewski: Mistrzostwa Polski. Ludzie 1918-1939. 100 lat prawdziwej historii, Wydawnictwo GiA, Katowice 2017, Jarosław Owsiański, Tomasz Siwiński: Historia futbolu wielkopolskiego, WZPN Poznań, Poznań 2013,
Kategoria:Piłkarze Warty Poznań Kategoria:Reprezentanci Polski w piłce nożnej Kategoria:Ludzie urodzeni w Berlinie Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Zmarli w 1978