Konrad III Stary (ur. między 1354 a 1359, zm. 20 lub 28 grudnia 1412Zob. K. Jasiński, Rodowód Piastów śląskich, cz. III, wyd. II, Wydawnictwo Avalon, Kraków 2007, , s. 691 (Uzupełnienia i sprostowania).) – książę oleśnicki w latach 1403–1412.
Syn Konrada II oleśnickiego i Agnieszki, córki Kazimierza I cieszyńskiego i Eufemii mazowieckiej.
W 1397 roku wziął udział w zjeździe książąt śląskich z Władysławem Jagiełłą w Łubnicach. W 1404 roku wraz z synami Konradem IV i Konradem V potwierdził prawa i przywileje mieszczan w należącej do nich połowy Bytomia. W 1406 roku pośredniczył w sporze Władysława Jagiełły z Krzyżakami o Drezdenko. W 1409 roku wraz z synem jako poseł króla czeskiego Wacława IV Luksemburskiego, pośredniczył w rozmowach pokojowych pomiędzy Polską i Zakonem Krzyżackim w Bydgoszczy.
Żonaty z Gutą, której pochodzenie jest nieznane. Z tego związku narodziło się siedmioro dzieci: Konrad IV Starszy Konrad V Kącki Konrad VI Dziekan Konrad VII Biały Konrad VIII Młody Eufemia Jadwiga
Przypisy
Bibliografia Jasiński K., Rodowód Piastów śląskich, cz. II, wyd. II, Wydawnictwo Avalon, Kraków 2007, , s. 434–436.
Kategoria:Ludzie związani ze Śląskiem (Królestwo Czech) Kategoria:Piastowie oleśniccy Kategoria:Urodzeni w XIV wieku Kategoria:Zmarli w 1412