Hugo Vojta (ur. 11 kwietnia 1885 w Taborzie, zm. 28 września 1941 w Pradze) – czeski generał.
Biogram W latach 1904–1906 studiował na czeskiej politechnice w Pradze, a w latach 1907–1914 urzędnik Ziemskiej Dyrekcji Skarbowej w Czechach. Politycznie czynny w masarykowej partii realistycznej oraz zarówno członek i nauczyciel gimnastyki stowarzyszenia Sokół w Pradze-Vinohradach.
W 1916 roku w niewoli rosyjskiej. Tutaj się stał jednym z organizatorów Korpusu Czechosłowackiego. W latach 1918–1919 komendant brygady i 1919–1920 dywizji artylerii na Syberii, gdzie zapewniał obronę transsyberyjskiej kolei.
Po powrocie do ojczyzny był dowódcą brygady artylerii (1920–1922), pracował w ministerstwie obrony narodowej (1922–1925), dowódca artylerii ziemskiej w Koszycach (1925–1930) oraz Bratysławie (1930–1939). W latach 1925–1934 generał brygady, w 1934 roku awansował na generała dywizji.
Obok funkcji w wojsku był także członkiem zarządu spółki akcyjnej Zbrojovka Brno (1926–1939).
Współzałożyciel Obrony Narodu, organizacji wojskowego ruchu oporu (1939) i jej pierwszy dowódca w Czechach. Zdradzony i ujęty w 1940 roku przez Gestapo, rok później stracony.
Odznaczenia Order Lwa Białego II klasy (2025, pośmiertnie) Krzyż Wojenny Order Sokoła z mieczami Medal Rewolucyjny
Przypisy
Bibliografia Josef Tomeš i kol., Český biografický slovník XX. století 3, Praga 1999,
Kategoria:Członkowie czechosłowackiego ruchu oporu Kategoria:Czechosłowaccy generałowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Taborze (Czechy) Kategoria:Ofiary represji Niemiec nazistowskich w Europie 1933–1945 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wojennym Czechosłowackim (1914–1918) Kategoria:Odznaczeni Orderem Sokoła Kategoria:Uczestnicy wojny domowej w Rosji Kategoria:Urodzeni w 1885 Kategoria:Zmarli w 1941 Kategoria:Żołnierze austro-węgierscy w niewoli rosyjskiej w czasie I wojny światowej