Tadeusz Bartkowiak (ur. 25 października 1933 w Nowym Gołębiewku, zm. 13 października 2025 w Zielonej Górze) – polski aktor, głównie teatralny; absolwent krakowskiej PWST (1959). Odznaczony jako Zasłużony Działacz Kultury w 1987 roku.
Teatr W teatrze zadebiutował jeszcze jako student krakowskiej PWST – 29 listopada 1958 roku w Irydionie Zygmunta Krasińskiego. Występował w wielu polskich teatrach: w krakowskim Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej (1958), Teatrze 13 Rzędów w Opolu (1959, 1960), Teatrze Nowym w Zabrzu (1960–1962), Teatrze Polskim w Bielsku-Białej (1962, 1963), Teatrze Polskim w Bydgoszczy (1963–1969), Lubuskim Teatrze im. Leona Kruczkowskiego w Zielonej Górze (1969–1990, najdłużej), w Bałtyckim Teatrze Dramatycznym im. Juliusza Słowackiego działającym w Koszalinie i Słupsku (1976), a także w Teatrze im. Juliusza Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim (1982).
Spektakle teatralne 1958 – Irydion jako Gladiator I (reż. Jerzy Kreczmar) 1959 – Orfeusz jako Rafael; Głos Listonosza (reż. Jerzy Grotowski) 1960 – Kain jako Kain (reż. J. Grotowski) 1960 – Lekarz mimo woli jako Thibaut (reż. Jerzy Ukleja) 1962 – Gwałtu, co się dzieje! jako Doręba (reż. Bronisław Orlicz) 1962 – Makbet jako Donalbein (reż. J. Ukleja) 1963 – Damy i huzary jako Edmund (reż. Andrzej Uramowicz) 1963 – Wojna i pokój jako Andrzej Bołkołoński (reż. Tadeusz Aleksandrowicz) 1964 – Balladyna jako Filon, Żołnierz Kirkora (reż. T. Aleksandrowicz) 1964 – Król Henryk IV jako Książę Alencon; Bolingbroke (reż. T. Aleksandrowicz) 1964 – Przyjaciel wesołego diabła (reż. Jolanta Skubniewska) 1965 – Robin Hood (reż. Janusz Mazanek) 1965 – Śpiąca królewna (reż. Mieczysław Wielicz) 1966 – Sułkowski jako Worsley (reż. Jan Błeszyński) 1966 – Ali Baba i 40 rozbójników jako Zbójca III (reż. Jan Skotnicki) 1967 – Lilla Weneda jako Gryf (reż. Danuta Knoppówna) 1967 – Otello (reż. Zygmunt Wojdan) 1967 – Trzy siostry jako Fiedotik (reż. Józef Wyszomirski) 1968 – Świętoszek jako Walery (reż. Krystyna Meissner) 1969 – Śmierć gubernatora jako Adiutant (reż. Jerzy Hoffman) 1970 – Król Lear jako Doktor (reż. J. Hoffman) 1970 – Turoń jako Xawery (reż. J. Hoffman) 1970 – Don Juan jako Piotrek (reż. Krzysztof Pankiewicz) 1971 – Klub kawalerów jako Topolnicki (reż. Alina Obidniak) 1971 – Wesele jako pan Młody (reż. J. Hoffman) 1972 – Bliźniaki z Wenecji jako Florindo (reż. J. Hoffman) 1973 – Opera za trzy grosze jako Walter "Karawaniarz" (reż. Stanisław Bieliński) 1974 – Śluby panieńskie jako Albin (reż. S. Bieliński) 1974 – Jan Maciej Karol Wścieklica jako Demur (reż. Krzysztof Ziembiński) 1975 – Czarna róża jako Zbyszek (reż. Roman Kłosowski) 1977 – Tato, tato, sprawa się rypła jako Ignac (reż. Ryszard Krzyszycha) 1978 – Tango jako Edek (reż. Tadeusz Pliszkiewicz) 1978 – Warszawianka jako Małachowski (reż. T. Pliszkiewicz) 1979 – Maskarada jako Żukowskij (reż. Maria Straszewska) 1979 – Ladacznica z zasadami jako Senator (reż. Mirosław Wawrzyniak) 1980 – Sługa dwóch panów jako Służący z gospody (reż. Barbara Katarzyna Radecka) 1980 – Mąż i żona jako Alfred (reż. B. Orlicz) 1981 – Kwiaty polskie (reż. Wojciech Jesionka) 1982 – Barbara Radziwiłłówna jako Senator (reż. Bohdan Mikuć) 1983 – Dwa teatry jako mężczyzna I (reż. Wanda Wróblewska) 1984 – Arlekin jako Stanisław August (reż. Zbigniew Czeski) 1984 – Odejście głodomora jako pan I; Ojciec Chłopca (reż. Jan Różewicz) 1984 – Rozmowy przy wycinaniu lasu jako Bimber (reż. B. K. Radecka) 1985 – Fantazy jako Ksiądz Loga (reż. Bernard Ford-Hanooka) 1985 – Pierścień i róża jako Antonio Gburiano (reż. Z. Czeski) 1985 – Wyzwolenie jako Samotnik; Geniusz; Aktor (reż. B. Ford-Hanooka) 1986 – Wodewil warszawski jako lekarz (reż. Z. Czeski) 1987 – Antygona jako Tyrezjasz (reż. Krzysztof Rotnicki) 1987 – Komedia omyłek jako Angelo (reż. Wiesław Górski) 1987 – Balladyna jako Kanclerz, Pustelnik (reż. Janusz Kozłowski) 1989 – Trędowata jako Szeliga (reż. J. Kozłowski) 1990 – Sługa dwóch panów jako Bagażowy (reż. zespołowa)
Teatr Telewizji 1970 – Śmierć gubernatora jako Adiutant (reż. J. Hoffman)
Film W filmie wystąpił tylko dwa razy; po raz pierwszy w Nie będę cię kochać (reż. Janusz Nasfeter, 1973). Drugą rolą filmową był epizod (ale znaczący) w Misiu Stanisława Barei, gdzie pojawił się jako WOP-ista rozmawiający z Ryszardem Ochódzkim o uszkodzonym paszporcie (1980).
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie Kategoria:Polscy aktorzy teatralni Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” Kategoria:Urodzeni w 1933 Kategoria:Zmarli w 2025