Call of Duty: World at War – gra komputerowa z gatunku first-person shooter w realiach II wojny światowej, wyprodukowana przez amerykańskie studio Treyarch i wydana przez Activision. Jest to piąta część serii gier Call of Duty. Gra ukazała się 11 listopada 2008 roku w Ameryce Północnej, a 14 listopada 2008 roku – w Europie, a została wydana na komputery osobiste oraz konsole Xbox 360, PlayStation 3 i Wii; specjalne wersje gry opublikowano na konsolach Nintendo DS i PlayStation 2.

Akcja gry ma miejsce w latach 1942–1945. Gracz kieruje trzema żołnierzami: Amerykaninem C. Millerem z US Marine walczącym na wyspach Oceanu Spokojnego, podoficerem US Navy Locke’iem i Rosjaninem Dmitrijem Petrenką z Armii Czerwonej, biorącym udział w walkach na froncie wschodnim. W stosunku do poprzedniej części serii, Call of Duty 4: Modern Warfare, gra powraca do tematyki II wojny światowej, zwiększono też poziom brutalności występujący podczas rozgrywki.

Call of Duty: World at War została pozytywnie przyjęta przez krytyków, osiągając średnią ocen wynoszącą około 85% na wszystkich platformach siódmej generacji według agregatora GameRankings. Chwalono oprawę audiowizualną, natomiast kontrowersje wzbudziła brutalność gry, jak również powtarzalność rozgrywki względem poprzednich części serii. Gra odniosła sukces komercyjny: do 15 czerwca 2009 roku sprzedano 11 milionów egzemplarzy.

Fabuła Bohaterowie Podczas kampanii jednoosobowej w wersjach na Microsoft Windows, PlayStation 3 i Xboksa 360 gracz przejmuje kontrolę nad trzema postaciami z perspektywy pierwszoosobowej. Jedynie dwaj bohaterowie, szeregowy C. Miller i szeregowy Dmitrij Petrenko, są dostępni w wersji na Wii. Początkowo gracz wciela się rolę szeregowego C. Millera z 1 Dywizji Korpusu Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych, walczącego na Pacyfiku. Zostaje on schwytany przez Japończyków, lecz ratuje go kapral Roebuck (głosu użyczył mu Kiefer Sutherland) i jego ludzie z drużyny Marine Raiders, podczas rajdu na wyspę Makin. Wśród innych ważnych niegrywalnych postaci z jednostki Marine Raiders znajdują się sierżant Tom Sullivan i szeregowy Polonsky (głosu użyczył mu Aaron Stanford). Sullivan ginie w trakcie kampanii, a Roebuck bądź Polonsky – w zależności od czynów gracza. Szeregowy Dmitrij Petrenko, drugi grywalny bohater, walczy na froncie wschodnim wraz z sierżantem Wiktorem Reznowem (głosu użyczył mu Gary Oldman). Petrenko podczas walk w Stalingradzie zabija generała Heinricha Amsela (fikcyjną postać, odpowiedzialną za zbrodnie wojenne popełnione na terenie Związku Radzieckiego), a pod koniec kampanii, w trakcie bitwy o Berlin, zawiesza Sztandar Zwycięstwa na Reichstagu. Towarzyszy mu szeregowy Czernow, który jest zszokowany panującą na wojnie brutalnością. Czernow zostaje podpalony przez niemieckiego piechura z miotaczem ognia. Wszyscy ci żołnierze należą do 3 Armii Uderzeniowej, a ich zwierzchnikiem jest komisarz Markow. Trzecią grywalną postacią jest podoficer Locke, operator broni pokładowej na łodzi latającej PBY Catalina. Ten ostatni bohater nie występuje w wersji na Wii.

Streszczenie Gra rozpoczyna się na wyspie Makin nocą 17 sierpnia 1942 roku. Szeregowy marine C. Miller staje się świadkiem tortur i egzekucji swego towarzysza, szeregowego K. Pyle’a, przez Japończyków. Ci zmierzają do zabicia Millera, ten jednak zostaje uratowany przez drużynę Marines, dowodzoną przez kaprala Roebucka i sierżanta Toma Sullivana, która przypuściła atak w ramach rajdu na Makin. Następna misja ma miejsce dwa lata później na początku bitwy o Peleliu. Po przełamaniu linii obrony Japończyków na plaży Peleliu Miller niszczy dwa czołgi Typ 97 Chi-Ha przy pomocy ostrzału rakietowego, umożliwiając czołgom amerykańskim atak. Pod koniec misji sierżant Sullivan zostaje zabity przez żołnierza japońskiego za pomocą bagnetu. Roebuck, awansowany wtedy na sierżanta, wraz ze swoją drużyną posuwa się naprzód przez bagna Peleliu, by w szturmie na japońskie lotnisko zniszczyć działka przeciwlotnicze.

Akcja gry przenosi się wtedy na front wschodni, 17 września 1942 roku podczas bitwy stalingradzkiej. Szeregowy Dmitrij Petrenko odzyskuje przytomność w fontannie, akurat kiedy niemieccy żołnierze zabijają jego rannych towarzyszy. Gdy Niemcy odchodzą, Dmitrij spotyka sierżanta Wiktora Reznowa, innego ocalałego, który mówi mu o swym zamiarze zabicia niemieckiego generała Amsela, odpowiedzialnego za masakrę. Po zabiciu kilku wrogich żołnierzy stojących mu na drodze, Dmitrij idzie za Reznowem przez budynki i ulice, po czym obaj spotykają się z resztą jednostki Dmitrija, która właśnie ma zaatakować stanowisko komunikacyjne generała. Po uzbrojeniu się Reznow wyrusza, by zabić niemieckiego generała. Podczas szturmu Dmitrijowi udaje się zabić Amsela. Dmitrij oraz Reznow uciekają i wskakują do rzeki Wołgi. Kolejna misja ma miejsce w 1945 podczas bitwy o wzgórza Seelow niedaleko Berlina. Dmitrij zostaje wcześniej schwytany przez niemieckich żołnierzy w opuszczonym domu. Zostaje uratowany, gdy żołnierze Armii Czerwonej atakują ten obiekt. Reznow i jego podwładny Czernow wchodzą do domu i wyzwalają Dmitrija. Siły radzieckie atakują niemieckie linie obrony i zdobywają obóz wojskowy wroga.

Gra następnie powraca do scenerii Pacyfiku. Na Peleliu Amerykanie kontynuują natarcie w głąb wyspy. Miller i jego jednostka likwidują załogi wrogich moździerzy, torując drogę czołgom. Następnie po przejściu przez podziemne tunele Amerykanie atakują twierdzę Japończyków, umożliwiając tym samym natarcie amerykańskich statków. Wyspa Peleliu zostaje przejęta przez Amerykanów.

Następna misja kampanii powraca do Europy Wschodniej, gdy Dmitrij i Reznow prowadzą czołgi T-34, szturmujące niemieckie linie obrony. Siły radzieckie wtedy wsiadają do pociągu prowadzącego do Berlina. Po przybyciu na przedmieścia Berlina atakują niemieckich żołnierzy, rozpoczynając zasadniczą bitwę o niemiecką stolicę. Następnie nacierają na ulice, zabijając każdego wrogiego żołnierza stojącego im na drodze i nie biorąc jeńców. W końcu radzieccy żołnierze docierają do wejścia na metro w Berlinie, gdzie tamtejsi żołnierze próbują się poddać. Reznow nie przyjmuje kapitulacji i daje Dmitrijowi wybór: zastrzelenie Niemców lub podpalenie ich koktajlem Mołotowa. Żołnierze radzieccy następnie wkraczają do metra i toczą walkę z Niemcami wokół peronów – do chwili, gdy fala zalewa tunel. Dmitrij, który nie potrafi uniknąć nadciągającej fali, niemal zostaje zatopiony.

Akcja gry znów przenosi się na Pacyfik podczas bitwy o Okinawę, gdy gracz przejmuje kontrolę nad podoficerem Locke’iem znajdującym się na łodzi latającej PBY Catalina, biorącej udział w ataku na trzy statki towarowe. W powrotnej drodze do bazy flota amerykańska zostaje zaatakowana, co jest początkiem operacji Ten-gō. Przybywa wtedy PBY Locke’a, która jako jedyna jest w stanie udzielić pomocy rozbitkom. Podczas ratowania amerykańskich marynarzy przez załogę łodzi, Locke strzela do kutrów typu PT i samolotów kamikaze. W momencie, kiedy łódź jest już prawie zniszczona, nadciąga wsparcie lotnicze Amerykanów. W kolejnej misji drużyna Millera rozpoczyna lądowy szturm na Przełęcz Wana na Okinawie. Żołnierze oczyszczają bunkry z karabinami maszynowymi z Japończyków, umożliwiając natarcie amerykańskim czołgom. Przy prawie wygranej bitwie Amerykanie szturmują zamek Shuri. Po oczyszczeniu wejścia docierają do środka zamku. Tam napotykają poddających się żołnierzy japońskich. Jednakże gdy Roebuck i Polonsky przeszukują ich, odkrywają odbezpieczone granaty pod swoimi ubraniami. W związku z tym gracz musi dokonać wyboru: czy ocalić Roebucka, czy Polonsky’ego. Potem przybywają pozostałe siły amerykańskie wspierające drużynę i atakują pozostałych żołnierzy japońskich w środku zamku. Po tym, jak Miller wzywa ataki lotnicze na wrogie budynki, Amerykanie zajmują zamek Shuri.

Ostatnia misja rozpoczyna się, gry Reznow wyciąga Dmitrija z metra, by dokonać przegrupowania z piechotą radziecką. Wtedy Armia Czerwona naciera w stronę Reichstagu. Dmitrij niszczy cztery działa 88 mm, by umożliwić natarcie czołgom radzieckim. Następnie zdejmuje niemieckich żołnierzy broniących wejścia do Reichstagu. Podczas szturmu Czernow zostaje ciężko poparzony przez Niemca obsługującego miotacz ognia i nie jest w stanie dalej walczyć. Reznow, Dmitrij i inni żołnierze radzieccy oczyszczają Reichstag z jego obrońców i docierają na dach budynku. Dmitrij, zanim zdoła zmienić flagę nazistowską, zostaje postrzelony przez niemieckiego żołnierza, którego Reznow szybko zabija maczetą. Mimo ran Dmitrijowi udaje się zawiesić radziecką flagę, sygnalizującą zwycięstwo Sowietów.

Rozgrywka W Call of Duty: World at War gracz przejmuje kontrolę nad jednym z żołnierzy walczących na frontach II wojny światowej. Gracz obserwuje otoczenie gry z perspektywy pierwszej osoby; cele wskazuje mu kompas. Gra ma w miarę otwartą strukturę, możliwe jest bowiem wykonywanie misji na kilka sposobów.

Kierowany przez gracza bohater może przyjąć trzy postawy: stojącą, kucającą i leżącą; od przyjętej postawy zależy celność broni i szybkość poruszania się. Podczas rozgrywki gracz współpracuje z żołnierzami kierowanymi przez komputer, pomagającymi w czasie misji poprzez prowadzenie ognia, zabijanie wrogów i otwieranie przejść. Możliwe jest podnoszenie broni należącej do poległych żołnierzy. W przypadku, gdy obok gracza zostanie rzucony granat, gra pokazuje jego położenie.

Rozgrywka bazuje na systemie automatycznego zapisu, który dokonuje się w chwili przekroczenia punktu kontrolnego lub wykonania misji. Podobnie jak w Call of Duty 2, w World at War istnieje system regeneracji zdrowia poprzez odpoczynek. W przypadku otrzymania znacznych obrażeń przez postać gracza ekran staje się czerwony, natomiast odzyskanie zdrowia następuje po odczekaniu chwili.

Tryb gry jednoosobowej zawiera dwie kampanie: amerykańską mającą miejsce na wyspach Pacyfiku oraz radziecką od bitwy stalingradzkiej po walk o Berlin. Oprócz zadań wykonywanych w ramach oddziału piechoty są też misje, w których gracz kieruje pojazdami i działkami pokładowymi.

Powrót do tematyki II wojny światowej spowodował pojawienie się broni z tego okresu. Oprócz rodzajów broni znanych z Call of Duty i Call of Duty 2 pojawiły się miotacz ognia i bagnety, występują też m.in. karabin M1 Garand z granatem nasadkowym i karabin FG42.

Gra wieloosobowa Tryb gry wieloosobowej zawiera pięć trybów występujących w poprzednich częściach serii: Team Deathmatch, Capture the Flag, Domination, Search and Destroy i Headquarters. Oprócz nich występuje tryb War, w którym gracze walczą o punkty strategiczne rozstawione na mapie. Zachowany został wprowadzony w Call of Duty 4: Modern Warfare system zdobywania doświadczenia, które pozwala na awans w hierarchii i nowe rodzaje broni oraz zdolności.

Całkowicie nowymi trybami gry są tryb kooperacji i Nazi Zombies. Kooperacja pozwala na rozgrywanie misji z kampanii najwyżej czterem osobom. Istnieje jego odmiana polegająca na rywalizacji graczy, którzy za strzały w głowę lub zabicie wroga za pomocą noży otrzymują punkty. Tryb Nazi Zombies natomiast pojawia się po zaliczeniu kampanii jednoosobowej. W nim gracze rozpoczynają zabawę w domu obleganym przez zombie. Celem graczy jest jak najdłuższe przeżycie. Za zabijanie zombie i naprawianie barykad gracze otrzymują punkty, które mogą przeznaczyć na amunicję i nowe rodzaje broni.

Tworzenie