Regionalizm państw europejskich – pojęcie z zakresu politologii dotyczące procesów prowadzących do decentralizacji funkcji państwo.
Wyróżnia się dwa typy regionalizmu: Regionalizm odgórny – inicjowany przez centralne władze państwowe. Przykładem mogą być konstytucyjne uwarunkowania w Niemczech oraz koncesje na rzecz kulturowych i językowych mniejszości w Belgii i Wielkiej Brytanii. Regionalizm oddolny – z tendencjami do decentralizacji i rozwoju autonomii regionalnej.
W ramach tego regionalizmu wyróżnia się: regionalizm konserwatywny - opozycja do redystrybucyjnej funkcji państwa. regionalizm burżuazyjny - programy elit gospodarczych w najwyżej rozwiniętych regionach, wiąże się to z postulatami pozbycia się z nadmiernych obciążeń fiskalnych. regionalizm technokratyczny - funkcjonowanie państwa w oparciu o niektóre preferowane dziedziny gospodarki. regionalizm progresywny - dotyczy doktryn głoszonych przez partie lewicowe. regionalizm populistyczny - prawicowy eksterminizm zwrócony przeciwko najbiedniejszym regionom i polityce imigracyjnej rządu. regionalizm separatystyczny - dążenia niektórych grup etnicznych do wyodrębnienia się w obrębie jednostki państwowej.
Bibliografia Szymla Zygmunt, 2000. Determinanty rozwoju regionalnego, Wrocław, Ossolineum
Kategoria:Europa Kategoria:Teoria polityki