Ścibor z Radzymina herbu Ostoja (ur. ok. 1320, zm. luty 1390) – biskup płocki, kanonik i archidiakon płocki, kanonik poznański.
Obrany przez kapitułę katedralną wskutek nacisków ze strony książąt mazowieckich – braci Janusza I i Siemowita IV – 6 grudnia 1381. Jego konsekracja, po uzyskaniu prowizji, miała miejsce w Żninie 18 grudnia tegoż roku. Bliski współpracownik księcia płockiego Siemowita IV, którego wspierał w jego działaniach w kierunku uzyskania polskiej korony. Na obszarze diecezji rozwinął sieć parafii. W 1385 erygował parafię w Gąsiorowie, wydzieloną z parafii w Winnicy. W dokumencie z 1389 określił granice parafii w Dzierżeninie oraz uposażenie kościoła parafialnego.
Bibliografia Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce. w latach 965-1999. Słownik biograficzny, Warszawa, Instytut Wydawniczy Pax, 2000, , s. 437. Pułtusk i okolice, red. M. Omilanowska, J. Sito (Katalog zabytków sztuki w Polsce, t. X, z. 20), Warszawa 1999, , s. 2-3. Kasper Niesiecki, Jan Nepomucen Bobrowicz: Herbarz polski Kaspra Niesieckiego S. J. Lipsk: Breitkopf i Haertel, 1841
Kategoria:Biskupi płoccy Kategoria:Kanonicy poznańscy Kategoria:Kanonicy płoccy Kategoria:Ludzie związani z Płockiem (Polska średniowieczna) Kategoria:Ludzie związani z Poznaniem (Polska średniowieczna) Kategoria:Szlachta księstw mazowieckich Kategoria:Ściborowie herbu Ostoja Kategoria:Urodzeni w XIV wieku Kategoria:Zmarli w 1390