250px|right 11 Karpacka Dywizja Piechoty AK – jedna z dywizji piechoty w strukturze organizacyjnej Armii Krajowej.
Zgodnie z założeniami planu „Burza” wyrażonymi w rozkazie z września 1942, oddziały partyzanckie miały zostać odtworzone na podstawie Ordre de Bataille Wojska Polskiego sprzed 1 września 1939.
Do sukcesów oddziałów 11 KDP AK należy zaliczyć: wyzwolenie Kałusza i Sambora zabezpieczenie urządzeń technicznych i szybów naftowych w okolicach Drohobycza i Borysławia.
W wielu miejscach współdziałano z Armią Czerwoną.
Struktura organizacyjna 11 Karpacka Dywizja Piechoty AK dzieliła się na 3 zgrupowania pułkowe: 48 Pułk Piechoty AK w rejonie Stanisławów oraz Łukowiec Wiszniowski i Łukowiec Żurowski 49 Pułk Piechoty AK w rejonie Nadworna – Bitkowa 53 Pułk Piechoty AK w rejonie Daszawa, Stryj i Stebnik
Oddziały w ramach akcji „Burza” działały między 14 lipca (początek ofensywy 1 Frontu Ukraińskiego Armii Czerwonej) a 26 lipca, gdy teren przedwojennego województwa stanisławowskiego znalazł się za linią frontu.
Bibliografia Marek Ney-Krwawicz, Struktura Organizacyjna Armii Krajowej, „Mówią wieki” 9/1986.
Kategoria:Dywizje piechoty Armii Krajowej Kategoria:Wojsko w Stanisławowie Kategoria:Jednostki Wojska Polskiego o nazwie wyróżniającej Karpacka Kategoria:Polskie jednostki piechoty utworzone w 1944 Kategoria:Jednostki organizacyjne Armii Krajowej rozwiązane w 1944