Józef Piotr Trenkwald (ur. 14 sierpnia 1897 w Wiedniu, zm. 19 listopada 1956 w Londynie) – major kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, medalista olimpijski w jeździectwie. thumb|Józef Trenkwald na koniu Lwi Pazur; Olimpiada w Amsterdamie 1928. thumb|III Jeździeckie Mistrzostwa Polski, Warszawa 1933. Nagrodę odbiera mistrz Polski por. Roman Pohorecki, obok na koniu wicemistrz mjr Józef Trenkwald.
Życiorys Urodził się 14 sierpnia 1897 w Wiedniu, w rodzinie Roberta von Trenkwalda, pułkownika c. i k. Armii, i Herminy Fellner von Feldegg. W 1915 został żołnierzem c. i k. Armii. Ukończył Wyższą Wojskową Szkołę Realną w Wiener Neustradt i Szkołę Oficerów Rezerwowych (jazdy) w Holisc, jako chorąży otrzymując stopień podporucznika w Galicyjskim Pułku Ułanów Nr 1 w 1917.
Po zakończeniu I wojny światowej i po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. W 1918 zgłosił się wówczas do sformowanego polskiego 8 pułku ułanów. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej jako dowódca plutonu i dowódca szwadronu. Za swoje czyny wojenne otrzymał Order Virtuti MilitariInformację o odznaczeniu podał PKOl i Jarosław Szarek. Roczniki Oficerskie nie wskazały na odznaczenie VM.. Został awansowany do stopnia rotmistrza kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923 był oficerem 8 pułku ułanów. Został awansowany do stopnia rotmistrza kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923. W 1924 był oficerem 1 pułku strzelców konnych. Służył także w 1 Brygadzie KOP, 14 pułku ułanów, 5 pułku strzelców konnych. W 1928, jako oficer 8 pułku ułanów, był przydzielony do Szkoły Podoficerów Zawodowych Kawalerii. Został awansowany do stopnia majora kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931. W 1932, jako oficer 8 pułku ułanów, był w kadrze Centrum Wyszkolenia Kawalerii. W tej szkole pracował jako główny instruktor jazdy i dowódca kursów instruktorów jazdy.
Uprawiał jeździectwo, uczestniczył w międzynarodowych konkursach hippicznych. Podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich 1928 w Amsterdamie zdobył drużynowo brązowy medal we Wszechstronnym Konkursie Konia Wierzchowego startując na koniu „Lwi Pazur” (wraz z nim startowali płk. Karol Rómmel i rtm. Michał Woysym-Antoniewicz). W 1931 wygrał Puchar Narodów w Warszawie. Zdobył także brązowy medal mistrzostw Polski w WKKW w 1931 i srebrny medal mistrzostw Polski w skokach (1933) i brązowy medal mistrzostw Polski w skokach (1937). Zajmował się przygotowaniami polskich ekip olimpijskich odpowiadając za dobór koni. Czuł się Polakiem. Po upływie lat lepiej porozumiewał się w języku polskim niż w j. niemieckim.
Po wybuchu II wojny światowej uczestniczył w kampanii wrześniowej 1939 jako zastępca dowódcy 9 pułku strzelców konnych. Po zaciekłym boju pod Kockiem (3–5 października) został wzięty przez Niemców do niewoli. Był jeńcem Oflagu VII A Murnau. Tam odmówił podpisania volkslisty i przyjęcia obywatelstwa niemieckiego. Podczas pobytu w obozie odwiedził go ojciec, który po anschlussie Austrii z 1938 został powołany do służby czynnej w Wehrmachcie. Pozostał w obozie do jego oswobodzenia. Po wyzwoleniu przebywał we Włoszech, gdzie służył w szeregach Pułku 6 Pancernego „Dzieci Lwowskich”.
Po wojnie pozostał na emigracji. W Anglii zajmował się szkoleniem tamtejszych jeźdźców. Zmarł w Londynie 19 listopada 1956. Został pochowany na Cmentarzu Brompton w Londynie. Pośmiertnie awansowany do stopnia podpułkownika.
Od 1929 jego żoną była Maria Jadwiga (1900–1935), córka adwokata tarnowskiego, Mieczysława Gałeckiego h. Junosza, rozwiedziona z oficerem kawalerii, Henrykiem Jakubowskim. W Wojsku Polskim służył także Franciszek Trenkwald, rotmistrz kawalerii (ur. 1895).
W 2016 zwrócono do Polski pamiątki po majorze Trenkwaldzie.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1937) „za zasługi w służbie wojskowej”. Krzyż Walecznych (dwukrotnie) Srebrny Krzyż Zasługi (29 lutego 1924)M.P. z 1924 r. nr 60, poz. 169 „za ofiarną służbę w wypełnianiu żołnierskiego obowiązku” - jako por. Józef Tränkwald.
Przypisy
Bibliografia
Ryszard Wryk, Trenkwald Józef Piotr (1897-1956), w: Polski Słownik Biograficzny, t. LV, Warszawa-Kraków 2023-2024, s. 35-37.
Kategoria:Jeńcy Oflagu VII A Murnau Kategoria:Londyńska Polonia Kategoria:Ludzie urodzeni w Wiedniu Kategoria:Ludzie związani z Grajewem Kategoria:Majorowie kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Majorowie kawalerii Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1928 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 6 Pułku Pancernego „Dzieci Lwowskich” Kategoria:Oficerowie 8 Pułku Ułanów Księcia Józefa Poniatowskiego Kategoria:Oficerowie Centrum Wyszkolenia Kawalerii Kategoria:Oficerowie kawalerii Korpusu Ochrony Pogranicza Kategoria:Pochowani na cmentarzu Brompton w Londynie Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – uczestnicy kampanii włoskiej 1943–1945 Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Polscy jeźdźcy na igrzyskach olimpijskich Kategoria:Polscy medaliści olimpijscy Kategoria:Polscy olimpijczycy (Amsterdam 1928) Kategoria:Jeźdźcy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1928 Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Wojskowi związani z Krakowem Kategoria:Zastępcy dowódcy 9 Pułku Strzelców Konnych (II RP) Kategoria:Zmarli w 1956 Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Wielkiej Brytanii po II wojnie światowej