Max Nonne z żoną (1949)|thumb Max Nonne (ur. 13 stycznia 1861 w Hamburgu, zm. 12 sierpnia 1959 w Dwerkaten, Lütjensee) – niemiecki lekarz neurolog.
Życiorys Syn Edwina Nonnego i Adelheid z domu Kraft. Studiował medycynę na Uniwersytecie Ruprechta-Karola w Heidelbergu, Uniwersytecie Alberta i Ludwika we Fryburgu Bryzgowijskim i Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie. Tytuł doktora nauk medycznych otrzymał w 1884. Następnie pracował jako asystent u Wilhelma Heinricha Erba w klinice w Heidebergu i w klinice chirurgicznej w Kilonii u Johannesa Friedricha Augusta von Esmarcha. W 1889 zatrzymał się w Heidelbergu i praktykował jako neurolog. Został ordynatorem oddziału interny szpitala Czerwonego Krzyża, a w 1896 dyrektorem oddziału neurologii szpitala Eppendorf w Hamburgu.
Nonne w 1913 został profesorem tytularnym neurologii, a od 1919 wykładał na nowo powstałym Uniwersytecie w Hamburgu. W 1925 roku został profesorem zwyczajnym.
Max Nonne był jednym z zagranicznych lekarzy wezwanych w 1923 do Moskwy na konsultację do śmiertelnie chorego Lenina.
W 1895 ożenił się z Henny Heye (1874–1955), córką właściciela fabryki szkła Theodora Heye'a. Z małżeństwa urodziły się trzy córki i syn.
Dorobek naukowy Zajmował się głównie diagnostyką chorób układu nerwowego, zwłaszcza neurosyfilisu. Na jego cześć nazwano odczyn Nonnego-Apelta. Jako jeden z pierwszych opisał chorobę, określaną niekiedy jako choroba Nonnego-Milroya-Meigego.
Wybrane prace Vier Fälle von Elephantiasis congenita hereditaria. Arch Pathol Anat Physiol 125 (1891) 189 Zur Ätiologie der Pfortaderthrombose. Dtsch Arch Klin Med 1886 Anfang und Ziel meines Lebens. Erinnerungen. Hamburg 1971
Przypisy
Bibliografia Stefan Wulf Nonne, Max. W: Neue Deutsche Biographie Nauwach – Pagel, Bd. 19, Nauwach - Pagel, Berlin, 1999 ss. 333-335
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Humboldtów w Berlinie Kategoria:Niemieccy neurolodzy Kategoria:Ludzie upamiętnieni nazwami medycznymi Kategoria:Ludzie urodzeni w Hamburgu Kategoria:Urodzeni w 1861 Kategoria:Zmarli w 1959