Mikołaj Kreza herbu Ostoja (ur. ok. 1500, zm. przed 1574) – rotmistrz królewski.
Był drugim synem Mikołaja Krezy starosty lwowskiego i przemyskiego oraz jego żony Doroty. Odziedziczył po ojcu klucz bobolicki. W 1519 w bitwie pod Sokalem dostał się do niewoli tatarskiej, z której powrócił po trzech latach.
Poślubił przed 1540 Annę, córkę Hieronima Szafrańca, starosty chęcińskiego, po kądzieli wnuczkę Zygmunta I Starego. Z tego małżeństwa pochodzili: Jan, mąż księżniczki Sanguszkówny, z którą miał syna Aleksandra, Marcin, Jakub, Katarzyna, Anna.
W dniu 16 marca 1574 r. synowie nieżyjących już Mikołaja i Anny z Szafrańców Krezów dokonali w Krakowie podziału dóbr po rodzicach. Według prof. Z. Anusika z Uniwersytetu Łódzkiego Krezowie pieczętowali się herbem Przeginia.
Przypisy
Bibliografia Boniecki A., Herbarz polski, t. 12, Warszawa 1908, s. 278-279. Prinke R. T., Poradnik genealoga-amatora, Warszawa 1992, s. 59. Anusik Z., Krezowie herbu Przeginia – genealogia rodu, [w:] „Przegląd Nauk Historycznych”, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego 2019, R. XVIII, nr 1, s. 5-40.
Kategoria:Członkowie stanu rycerskiego I Rzeczypospolitej Kategoria:Ostojowie Kategoria:Rotmistrzowie królewscy Kategoria:Uczestnicy walk z najazdami tatarskimi na I Rzeczpospolitą Kategoria:Zmarli w XVI wieku