Hans Krahe (ur. 7 lutego 1898 w Gelsenkirchen, zm. 25 czerwca 1965 w Tybindze) – niemiecki filolog, językoznawca i onomasta.
W latach 1936–1946 zajmował stanowisko profesora na Uniwersytecie Würzburskim, gdzie w 1942 założył Archiwum Hydronimów Niemiec. Od 1947 do 1950 piastował stanowisko profesora na Uniwersytecie Heidelberskim, a od 1950 do swojej śmierci (1965) był profesorem językoznawstwa porównawczego i slawistyki oraz kierownikiem seminariów indologicznych i slawistycznych na Uniwersytecie w Tybindze.
W pracy naukowej Hans Krahe zajmował się onomastyką iliryjską i hydronimią europejską, stworzył hipotezę paniliryjską, a następnie podwaliny teorii hydronimii staroeuropejskiej. Był świetnym znawcą dziejów języków indoeuropejskich i germańskich.
Publikacje Die alten Balkanillyrischen geographischen Namen, Carl Winter Universitätsverlag, Heidelberg 1925; Die Sprache der Illyrier:1: Die Quellen, autor: Hans Krahe, Harrassowitz Verlag, Wiesbaden 1955. VIII, 120 pp, 2: Die messapischen Inschriften und ihre Chronologie, autor: Carlo de Simone.3: Die messapischen Personennamen, autor: Jürgen Untermann. 1964. . Unsere ältesten Flußnamen, Harrassowitz Verlag, Wiesbaden 1964. . Germanische Sprachwissenschaft. Wortbildungslehre, Wissenschaftsverlag Walter de Gruyter, Berlin 1969. Sammlung Göschen, .
Kategoria:Niemieccy językoznawcy Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1965 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Heidelbergu Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Juliusza i Maksymiliana w Würzburgu Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Tybindze Kategoria:Ludzie urodzeni w Gelsenkirchen