thumb|250px|Salomon Munk Salomon Munk (ur. 14 maja 1803 w Głogowie, zm. 6 lutego 1867 w Paryżu) – francuski językoznawca i orientalista.
Salomon Munk urodził się w rodzinie niemieckich Żydów. Jego ojciec, Lipmann Samuel Munk, był wysokim urzędnikiem w gminie żydowskiej. Do 17 roku życia Salomon Munk uczęszczał do głogowskiej jesziwy. W 1820 roku rodzina Munków przeprowadziła się do Berlina, gdzie Salomon, po ukończeniu gimnazjum humanistycznego, rozpoczął studia językoznawstwa i historii starożytnej. Z powodu prawa nie pozwalającego Żydom zdawać egzaminu końcowego, przeniósł się na orientalistykę w Bonn, a następnie wyjechał na studia do Paryża. W 1840 roku otrzymał francuskie obywatelstwo i został zatrudniony na stanowisku kustosza rękopisów wschodnich w bibliotece królewskiej, gdzie dokonywał wielu cennych odkryć. W 1850 roku utracił wzrok. W 1858 został członkiem Akademia Inskrypcji i Literatury Pięknej. Sześć lat później objął po Erneście Renanie katedrę języka i literatury francuskiej w Collège de France. W wieku 64 lat umarł na zawał serca.
Wybrane dzieła Guide des Egares Reflexions sur le Culte des Anciens Hébreux Notice sur R. Saadia Gaon et sur une Version Persane d'Isaie Palestine, Description Géographique, Historique et Archéologique Mélanges de Philosophie Arabe et Juive Notice sur Abul Walid Merwan ibn Djanah et d'Autres Grammairiens Hébreux du X. et du XI. Siècle Rapport sur les Progrès des Etudes Sémitiques en France de 1840-1866
Bibliografia
Kategoria:Francuscy językoznawcy Kategoria:Francuscy orientaliści Kategoria:Ludzie urodzeni w Głogowie Kategoria:Urodzeni w 1803 Kategoria:Zmarli w 1867