Maria Emilia Józefacka (ur. 2 marca 1942 w Opolu Lubelskim) – poetka, prozaik, autorka utworów dla młodzieży.
Ukończyła filologię polską na KUL, w 1971 uzyskała stopień doktora za rozprawę Konwencje teatralne w polskiej komedii współczesnej. Debiutowała w 1960 na łamach dwutygodnika "Kamena" jako poetka. W latach 1964–69 była asystentką na KUL, a w latach 1967–71 redaktorem rozgłośni PR (Lublin).
Nagrody 1971 – nagroda im. Stanisława Piętaka za tom "Całopalenie" 1985 – nagroda Prezesa Rady Ministrów
Twórczość Tomiki poezji Ostrze (1969) Całopalenie (1970) Epicentrum (1970) Adwent (1982) Opoka (1983) Ziemskie spotkania (1989)
Zbiory opowiadań Godzina Oriona (1988)
Powieści Karkołomna gra (1971) Kto sieje wiatr (1973) To co najpiękniejsze (1977) Dziewczyna nie ludzie (1979) Gorczyca (1981) Lotnica (1986) Czarny charakter (1987) Chłopak na niepogodę (1989) Korona Północy (1991) Sekrety i niespodziankiKatalog Biblioteki Narodowej (1999?) Ale numer!tamże (2000?)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Polscy twórcy literatury dziecięcej i młodzieżowej Kategoria:Urodzeni w 1942 Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Polscy prozaicy Kategoria:Laureaci Nagrody im. Stanisława Piętaka Kategoria:Ludzie urodzeni w Opolu Lubelskim