Herman II Uczony (ur. 1341; zm. 24 maja 1413) był landgrafem Hesji w latach 1376–1413.
Urodził się na zamku Grebenstein jako syn Ludwika Junkra, syna Ottona I i Adelajdy von Ravensberg. Początkowo był przeznaczony do kariery duchownej. Studiował w Paryżu i Pradze. Po śmierci brata stryjecznego Ottona Młodszego (1322–1366), został następcą jego ojca Henryka II Żelaznego. Henryk Żelazny ustanowił Hermana współrządcą w roku 1367.
Herman był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była Joanna, hrabina Nassau-Weilburga; małżeństwo to było bezdzietne. Herman po raz drugi ożenił się w roku 1383 z Małgorzatą (1367-1406), hrabiną Norymbergi-Zollern, córką Fryderyka V i Elżbiety Miśnieńskiej 1329-1375). Herman i Małgorzata mieli ośmioro dzieci:
Annę (1385–1386) Henryka (1387–1394) Elżbietę (1388–1394). Małgorzatę (1389–1446), żonę Henryka Spokojnego, księcia Brunszwiku-Lüneburgu Agnieszkę (1391–1471), żonę Ottona II, księcia Brunszwiku-Getyngi Hermanna (1396–1406) Fryderyka (1398–1402) Ludwika (1402–1458), późniejszego landgrafa Hesji
Bibliografia Rudzki E., Polskie królowe, t. 1, Warszawa 1990, s. 36-37.
Kategoria:Władcy Hesji-Kassel Kategoria:Urodzeni w 1341 Kategoria:Zmarli w 1413