Danuta Irena Bieńkowska (ur. 7 grudnia 1927 w Toruniu, zm. 9 lipca 1974 w Bergen w Norwegii) – polska poetka, prozaiczka, historyczka literatury, folklorystka.
Życiorys Ukończyła slawistykę na Uniwersytecie Londyńskim. W 1965 uzyskała stopień doktora za rozprawę o wczesnej twórczości Żeromskiego.
W roku 1940 została wywieziona do Kazachstanu. Przebywała następnie w Iranie i w Indiach (w osiedlu polskim Valivade)Ryszard Sawicki, Gdzie się Ganges toczy, Gazeta, sierpień 2007, nr 56 [dostęp 23.01.2011]. W latach 1946–1956 w Wielkiej Brytanii. W 1956 wyjechała do Kanady (Toronto). W 1958 debiutowała na łamach prasy emigracyjnej jako poetka. W latach 1962–1974 była wykładowcą literatury polskiej i rosyjskiej na uniwersytecie w Toronto.
Zmarła tragicznie w wypadku () kolei linowej w Norwegii (Bergen), gdzie bawiła przejazdem, wracając z kongresu w Helsinkach.
Utwory wybrane 1959 – Między liniami (poezje) 1971 – Pieśń suchego języka (poezje) 1978 – Między brzegami. Poezja i proza
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni w Toruniu Kategoria:Pisarze związani z Londynem Kategoria:Pisarze związani z Toronto Kategoria:Pisarze związani z Toruniem Kategoria:Polscy historycy literatury Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Polscy prozaicy Kategoria:Urodzeni w 1927 Kategoria:Zmarli w 1974