V

V (minuskuła: v) (fał) – dwudziesta druga litera alfabetu łacińskiego. W ortografii polskiej używana przy zapisywaniu części zapożyczeń z innych języków, a także jako symbol lub skrót oraz w tak nietypowych zastosowaniach jak tablice rejestracyjne pojazdów. W dawnym języku polskim stosowana była niekiedy do zapisywania samogłoski u. Litera ta występuje w etnolekcie słowińskim, przez niektórych językoznawców uważanym za dialekt języka polskiegoFriedrich Lorentz, Slovinzische Grammatik, I, St.Petersburg 1903.

Litera V oznacza zwykle spółgłoskę wargową [], [] lub []. Nazwę tej litery w języku polskim wymawia się (z niemieckiego) fał, rzadziej spotyka się wymowę weprof. Jan Miodek, Be, ce, wu, fał.

Inne reprezentacje litery V

Przypisy

Kategoria:Litery alfabetu łacińskiego