Zachar Prilepin (; ur. 7 lipca 1975 roku w Iljince koło Skopina w obwodzie riazańskim, jako Jewgienij Nikołajewicz Prilepin, ros. Евгений Николаевич Прилепин) – rosyjski dziennikarz i pisarzDecyzja Rady (WPZIB) 2022/337 z dnia 28 lutego 2022 r. zmieniająca decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi ().. Od 1996 roku jest aktywistą Partii Narodowo-Bolszewickiej. Weteran obydwu wojen czeczeńskich.
Życiorys Urodził się 7 lipca 1975 roku we wsi Iljince w obwodzie riazańskim w rodzinie nauczyciela i pielęgniarki. Ukończył Państwowy Uniwersytet im. N. Łobaczewskiego w Niżnym Nowogrodzie. Służył jako kapitan specnazu OMON-u podczas operacji w Czeczenii w 1996 i 1999 r. Brał udział w wojnie na wschodzie Ukrainy po stronie separatystów. Był zastępcą dowódcy batalionu, a po powrocie do Rosji był zapraszany w związku z tym do telewizji, dzięki czemu rozszerzył swoją popularność i rozpoznawalność.
W 2020 r. zarejestrował ugrupowanie Za Prawdę, które wystawiło listy na wybory regionalne, zdobywając przy niskiej frekwencji ponad 100 tysięcy głosów i przekraczając pięcioprocentowy próg wyborczy w obwodzie riazańskim, gdzie Prilepin był liderem na jej liście.
Decyzją z dnia 28 lutego 2022 r. Rada Unii Europejskiej nałożyła na Prilepina sankcje za aktywne wspieranie lub realizację działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy, a także stabilność i bezpieczeństwo na Ukrainie.
6 maja 2023 r. w Niżnym Nowogrodzie przeprowadzono na niego zamach, do którego przyznał się ruch partyzancki Atesz.
Twórczość Pierwsze utwory publikował w „Gazecie Literackiej” oraz w gazecie „Limonka” – organie Partii Narodowo-Bolszewickiej. Pierwszą książkę, poświęconą wojnie czeczeńskiej powieść – Patologie opublikował w 2005 roku. W 2006 roku ukazała się jego książka Sańkja. W 2007 wydana została powieść Grzech, która przyniosła Prilepinowi uznanie krytyków i nagrodę Narodowy Bestseller. Prilepin jest także autorem zbiorów opowiadań (Wojna, Rewolucja), esejów (Przyszedłem z Rosji) i wierszy. W 2010 r. wydał biografię radzieckiego pisarza Leonida Leonowa.
Dzieła Powieści Patologie (2005) Sańkja (2006) Grzech (2007) Czarna Małpa (2011) Klasztor (2014) Tuma (2025)
Opowiadania Buty pełne gorącej wódki (2008) Wojna (antologia opowiadań) (2008) Rewolucja (antologia opowiadań) (2009)
Eseje Przyszedłem z Rosji (2008) Terra Tartarara (2009)
Inne Imieniny serca. Rozmowy z rosyjską literaturą (2009) Leonid Leonow. Jego gra była ogromna (2010)
Odznaczenia Order Męstwa (2023) Medal za Wzmacnianie Współpracy Wojskowej Ministerstwa Obrony Narodowej Federacji Rosjskiej (2024) Medal Odwaga i Męstwo Komitety Śledczego Federacji Rosyjskiej (2025) Order Niegosza I klasy (Bośnia i Hercegowina – Republika Serbska, 2018)
Nagrody Prilepin jest laureatem wielu prestiżowych nagród, w tym Rosyjskiej Nagrody Literackiej Bestseller Narodowy 2008 za powieść Grzech. Za Sańkję otrzymał nagrodę Jasnej Polany oraz tytuł najlepszej powieści obcojęzycznej w Chinach. Była ona także nominowana do nagrody Rosyjskiego Bookera i nagrody Evrika w 2006 roku.
Życie prywatne Mieszka w Niżnym Nowogrodzie. Żonaty, ma czworo dzieci.
Przypisy
Linki zewnętrzne Zachar Prilepin – strona oficjalna Oficjalny blog Zachara Prilepina
Kategoria:Absolwenci uczelni w Rosji Kategoria:Członkowie Specnazu Kategoria:Ludzie związani z Niżnym Nowogrodem Kategoria:Narodowy bolszewizm Kategoria:Nacjonaliści rosyjscy Kategoria:Odznaczeni Orderem Męstwa Kategoria:Odznaczeni Orderem Niegosza Kategoria:Rosyjscy pisarze Kategoria:Rosyjscy politycy Kategoria:Uczestnicy I wojny czeczeńskiej Kategoria:Uczestnicy konfliktu we wschodniej Ukrainie od 2014 (strona separatystyczna) Kategoria:Urodzeni w 1975