Giacomo Durando (ur. 4 lutego 1807 w Mondovì, zm. 21 sierpnia 1894 w Rzymie) – włoski generał i polityk. Brat Giovanniego Durando.
W czasie powstania mediolańskiego w 1848 został mianowany generałem. W 1855 roku został powołany na senatora. W 1856 posłował do Konstantynopola, gdzie zawarł korzystny traktat z Portą. W 1859 był ambasadorem w Konstantynopolu, w 1862 natomiast ministrem spraw zagranicznych.
Bibliografia Encyklopedya Powszechna Kieszonkowa, zeszyt X, Nakład druk i własność Noskowskiego, Warszawa 1888
Kategoria:Na podstawie Encyklopedii Powszechnej Kieszonkowej Kategoria:Przewodniczący Senatu (Włochy) Kategoria:Włoscy generałowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Mondovì Kategoria:Urodzeni w 1807 Kategoria:Zmarli w 1894