– japoński psycholog, który jako pierwszy wprowadził w Japonii metody i techniki psychologii doświadczalnej opracowane w Niemczech i Stanach Zjednoczonych.
Matatarō Matsumoto urodził się w 1865 roku, w miejscowości Takasaki, jako drugi syn samuraja, Iino Tsubasy. Około 1880 roku został adoptowany przez Kanjurō Matsumoto, burmistrza miasta Kuragano. Matatarō poślubił najstarszą córkę Kanjurō, Ito.
Uczył się psychologii u Yūjirō Motory na Cesarskim Uniwersytecie Tokijskim. Studiował również na Uniwersytecie Lipskim u Wilhelma Wundta oraz na Uniwersytecie Yale. Na tym ostatnim otrzymał doktorat w 1899, po przedstawieniu pracy zatytułowanej Research in Acoustic Space. W 1908 został pierwszym profesorem psychologii na Cesarskim Uniwersytecie KiotyjskimTatsuya Sato. Rises and Falls of Clinical Psychology in Japan: A Perspective on the Status of Japanese Clinical Psychology. Ritsumeikan Journal of Human Sciences, 13, 2007. 2 PDF. Założył laboratoria w Tokio i Kioto, gdzie uczył wielu późniejszych wybitnych japońskich psychologów. W 1913 objął katedrę w Tokio, zastępując zmarłego Motorę. Przeszedł na emeryturę w 1926. Zorganizował Japońskie Towarzystwo Psychologiczne i przyczynił się do powstania wielu czasopism specjalistycznych poświęconych psychologii.
Przypisy
Bibliografia
Junko Tanaka-Matsumi, Kanako Otsui. Psychology in Japan. [w:] Handbook of international psychology. Michael J. Stevens, Danny Wedding (red.) 194 i 195, Routledge, 2004 Joseph F. Kess, Tadao Miyamoto. Japanese Mental Lexicon: Psycholinguistic Studies of Kana and Kanji Processing. John Benjamins Publishing Company, 1999, s. 2 i 3
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Lipsku Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Yale Kategoria:Japońscy psycholodzy Kategoria:Urodzeni w 1865 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Kioto Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Tokijskiego Kategoria:Zmarli w 1943