thumb|Grób Mariana Załuckiego na Starych Powązkach w Warszawie Marian Załucki (ur. 5 maja 1920 w Kołomyi, zm. 13 kwietnia 1979 w Warszawie) – polski poeta, satyryk i pisarz.
Życiorys Dzieciństwo spędził we Lwowie. Uczył się w IX Państwowym Gimnazjum im. Jana Kochanowskiego we Lwowie.
Po II wojnie światowej mieszkał w Krakowie. W okresie studiów na Uniwersytecie Jagiellońskim debiutował w 1945 roku wierszami satyrycznymi w „Przekroju”, współpracował też z „Szpilkami”, „Echem Krakowa” i „Życiem Literackim”. W 1953 podpisał rezolucję ZLP w sprawie procesu krakowskiego.
Na scenie zadebiutował w Teatrze Satyryków, w którym prezentował swoje wiersze. W latach 1956–1967 występował w kabarecie Wagabunda, a od 1962 w teatrach warszawskich Buffo i Syrena oraz kabaretach „U Lopka”, „Dudek” i w popularnych programach Podwieczorek przy mikrofonie, Poznajmy się, Zgaduj zgadula.
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 170-5-22).
Publikacje Satyryczne Przejażdżki wierszem (1954) Uszczypnij muzo (1955) Oj-czyste kpiny (1959) A nie mówiłem? (1961) Niespokojna czaszka (1965) Czy pani lubi Załuckiego (1967) Komu do śmiechu (1970) Przepraszam – żartowałem (1974) Pieszczoty rodaków (1978) Kpiny i kpinki (zbiór wierszy ukazał się po śmierci autora, w 1985) Pomysły znad Wisły
Dla dzieci
Przypisy
Linki zewnętrzne
Marian Załucki w Encyklopedii Cracovii
Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Polscy satyrycy Kategoria:Polscy artyści kabaretowi Kategoria:Polscy twórcy literatury dziecięcej i młodzieżowej Kategoria:Sygnatariusze rezolucji Związku Literatów Polskich w Krakowie w sprawie procesu krakowskiego Kategoria:Pisarze związani z Krakowem Kategoria:Ludzie urodzeni w Kołomyi Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Zmarli w 1979