mały|Anna Plochl Rodzina hrabiów (niem. Graf) von Meran, wywodzi się od arcyksięcia Jana (zm. 1859 r., stryj cesarza austriackiego Ferdynanda I) i jego morganatycznej małżonki - Anny Marii Plochl (zm. 1885). Łamiąc zasady obowiązujące w rodzinie cesarskiej (małżonki arcyksiążąt musiały być odpowiednio wysoko urodzone), ożenił się z miłości z córką poczmistrza. Przydało to arcyksięciu ogromnej popularności.
W 1848 podczas Wiosny Ludów został wybrany na administratora Rzeszy. Miało to być wstępem do zjednoczenia Niemiec, ale faktycznie arcyksiążę nie miał wielkich uprawnień.
Historia Nadanie tytułu jest ściśle związane z niezwykłym wydarzeniem w cesarskiej rodzinie Habsburgów, mianowicie morganatycznym małżeństwem arcyksięcia Jana Habsburga z córką lokalnego naczelnika poczty, Anną Plochl. 4 lipca 1834 roku Anna Plochl uzyskała pierwsze osobiste szlachectwo, aby godnie wspierać męża i otrzymała tytuł „baronowej von Brandhofen”, tytuł, który został wpisany do rejestrów szlacheckich Karyntii (17 września 1839 roku), Carnii (22 września 1840 roku), Tyrolu (22 grudnia 1841 roku) i ostatecznie do rejestru Górnej Austrii 24 listopada 1842 roku. To cesarz Ferdynand I, ostatecznie 29 kwietnia 1844 roku nadał mu tytuł „hrabia von Meran”, podnosząc w ten sposób jego status i umożliwiając dziedziczenie tego tytułu również jego męskim spadkobiercom, którzy ze względów dynastycznych nie mogli nosić nazwiska „Habsburg-Lorraine”, jak byłoby to w przypadku zwykłego małżeństwa.
Wybór tytułu był motywowany faktem, że rodzina na stałe mieszkała w zamku Scena (zakupionym w 1845 roku), dokł
adnie w okolicach Merano, ale jednocześnie istniała również chęć wzmocnienia więzi z Tyrolem. Dzięki tej koncesji hrabiowie Merano uzyskali miejsce w Izbie Lordów Austrii. Jan mógł nabyć szereg posiadłości dzięki uzyskanym wysokim dochodom, takim jak dawny klasztor augustianów w Stainz w Styrii (zlikwidowany w 1785 roku), który został przekształcony w zamek mieszkalny dla niego i jego rodziny. W latach 1841-1843 Jan zbudował również Palais Meran w Grazu.
Po śmierci Jana Habsburga w 1859 roku, jego następcą został jego syn Franciszek. Do bezpośrednich potomków hrabiów Merano należą znani bracia Nikolaus Harnoncourt, Philipp Harnoncourt, Karl Harnoncourt i Franz Harnoncourt,a także niemiecki polityk Karl-Theodor zu Guttenberg.
Zobacz też dynastia habsbursko-lotaryńska
Bibliografia F. Menges, Meran (Adelsfamilie), w: Neue Deutsche Biographie, Bd 17, Berlin 1994, s. 111
Linki zewnętrzne Genealogia hrabiów von Meran (ang.) - M. Marek, Genealogy.Eu
M !