Dadu Dajal (ang. Dadu Dayal, Miłosierny Brat) (ur. 1544, zm. 1604) – poeta i nieortodoksyjny święty hinduistyczny wyzwolony za życia (dźiwanmukta), wyznawca nirgunicznej bhakti i jedności hinduizmu i islamu, guru, prekursor tradycji dadupanth.

Życiorys Urodził się w Ahmadabadzie w indyjskim stanie Gudźarat jako syn włókniarza. Jego ojciec Lodi Ram pochodził z grupy Nagar braminów (Nagar/Kayasth Gujarati Brahmins) Większość życia spędził w Radźputanie i Pendżabie. Władał językami: hindi, sindhi, gudźarati, marwari, marathi, i perskim. w 1603 rozpoczął sadhanę na szczycie wzgórza w miejscowości Naraina (Narajana) w Radżastanie. Miłosierny Brat to przydomek, jaki zyskał dzięki łagodnemu usposobieniu, współczuciu i serdeczności.

Droga duchowa Inspirował się naukami Kabira i Ramanandy. Tradycja podaje, że sam Bóg pod postacią starego człowieka pojawił się przed nim, by udzielić mu inicjacji (diksza). Natomiast sceptycy uznają, że był to w fizycznej postaci jeden z uczniów Kabira. Dadu podkreślał, iż osiągnął stan dźiwanmukty, odkrywając i doświadczając atmana dzięki praktykom duchowym (sadhana).

Dzieła Pozostawił po sobie liczne poematy dworskie w nurcie wisznuizmu. Tworzył utwory w kilku północnoindyjskich w językach. Tytuły utworów Dadu Dajala: Harde Bani (Harade vāni, Dadu Vani) (główne dzieło, 5000 wersów) Sabad kau ang Angabandhu

Nauki odrzucał kult wizerunków (zgodnie z naukami islamu) wykazywał jedność braminizmu i islamu, jak również jedność pomiędzy sektami Brahmę, Wisznu i Śiwę uważał tylko za starożytnych świętych, a nie bogów uznawał istnienie Jedyności – wszechprzenikającej Najwyższej Rzeczywistości (najwyższej tattwy, Absolutu) nazwanej Rzeczywistością Hariego nauczał drogi duchowej jednoczenia atmana z ta Jedynością że Mantra Om to widzialny skutek kreacji dokonanej przez Absolut używał takich pojęć jak: trzy guny,pięć żywiołów, stan sahadźa, atman, brahman, anu, iśk (iszq) podkreślał ważność i moc przemieniającą wewnętrznych doświadczeń mistycznych propagował monistyczną wedantę kult Ramy jako imienia dla Najwyższego krytykował system kastowy i korupcję kapłanów hinduistycznych

Znani uczniowie Tradycja podaje, że miał 152 bliskich uczniów, w tym: Sundaras (Sundardasa) (1596–1689?) – propagator sahadźy, autor dzieła Sundarwilasa Radźdźab (Rajjab) – poeta Bakhana

Wpływ Jego uczniowie utworzyli synkretyczną pacyfistyczną tradycję religijną nieortodoksyjnego hinduizmu nazywaną brahmasampradaja (dadupath). Jej zwolennicy określani są jako dadupanthi (trl. dādupanthī). Natomiast nazwa każdej siedziby ruchu to Dadudwara – nazwa nawiązująca do nazwy sikhijskiej każdej świątyni: gurudwara.

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Święci hinduscy Kategoria:Synkretyzm hinduizmu i islamu Kategoria:Hinduizm w Radżastanie Kategoria:Hinduizm w Pendżabie (Indie) Kategoria:Santowie Kategoria:Indyjscy poeci Kategoria:Urodzeni w 1544 Kategoria:Zmarli w 1604