Park Regionalny Zakola Niemna () – park regionalny na Litwie, położony w rejonach preńskim, birsztańskim i olickim, w środkowym biegu Niemna. Utworzony został w 1992 r. i obejmuje powierzchnię ok. 250 km².
Park jest zlokalizowany nad brzegiem Niemna.
Historia W 1938 r. zasugerowano, aby uczynić Bór Punia rezerwatem bądź parkiem narodowym. W 1954 r. bór uzyskał status rezerwatu łowieckiego, a w 1960 został ogłoszony rezerwatem botaniczno-zoologicznym. W 1970 r. Paulius Kavaliauskas zaproponował utworzenie Parku Krajobrazowego Zakola Niemna. Park powstał 24 września 1992 r. na podstawie uchwały nr I – 2913 celem zachowania zarówno krajobrazu Zakola Niemna i boru Punia, oraz wartości kulturowej.
Fauna i flora 69% powierzchni parku pokrywają lasy. Na terenie parku występuje około 950 gatunków roślin, z czego 68 jest wymienionych w Litewskiej Czerwonej Księdze, a także 477 gatunków grzybów.
W parku odnotowano 56 gatunków ssaków, oraz około 200 gniazdujących gatunków ptaków. Występują również płazy i gady oraz bezkręgowce.
Obszar Natura 2000 W Parku Regionalnym Zakola Niemna utworzono 13 obszarów Natura 2000, gdzie chronione są m.in. rybitwa białoczelna i rybitwa rzeczna.
Obiekty na terenie parku Na obszarze parku znajduje się 17 rezerwatów: 7 krajobrazowych, 2 botaniczne, 3 hydrograficzne, 2 geomorfologiczne, 1 archeologiczny i miejski rezerwat przyrody Birsztany. W parku rośnie największe drzewo na Litwie oraz pomniki przyrody, m.in. geologiczne (np. Balbieriškio atodanga), hydrogeologiczne (np. źródła Balbieriškis) i geomorfologiczne (klif Panemuninkai).
Na terenie parku znajdują się: grodzisko Punie, wieża widokowa o wysokości 45 metrów, najwyższa na Litwie, tarasy widokowe, szlaki piesze i rowerowe oraz szlaki poznawcze.
Ponadto na obszarze parku znajduje się 25 kopców i 5 kurhanów oraz pozostałości 10 starożytnych osad.
Przypisy
Linki zewnętrzne Strona Parku Regionalnego Zakola Niemna
Kategoria:Parki regionalne Litwy