Służba łączności – służba administracyjna Wojska Polskiego II RP wyspecjalizowana w zaopatrywaniu Sił Zbrojnych w urządzenia i materiał telegraficzny, telefoniczny, radiotelegraficzny i inny służący dla celów łącznościArt. 2 pkt 6 dekretu Naczelnego Wodza z dnia 20 marca 1921 r. o administracji Siły Zbrojnej (Dziennik Rozkazów Wojskowych z 1921 r. Nr 15, poz. 295)..
Służba łączności posiadała własny personel kierowniczy i wykonawczy oraz zakłady niezbędne dla wypełnienia jej zadań. Na szczebli centralnym (Ministerstwa Spraw Wojskowych) funkcjonowały Centralne Zakłady Wojsk Łączności w Warszawie, a na szczeblu okręgu korpusu okręgowe zakłady telegraficzne oraz okręgowe zakłady radiotelegraficzne, wchodzące w skład kadr kompanii zapasowych batalionów telegraficznych lub radiotelegraficznych.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Administracja wojskowa II Rzeczypospolitej