Oktawian Pilecki-Leliwa (ur. 15 lipca 1870 w Potoku, w powiecie rohatyńskim, zm. 26 kwietnia 1941 w Krakowie) - doktor medycyny, generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys Oktawian Pilecki urodził się 15 lipca 1870 w Potoku, w powiecie rohatyńskim ówczesnego Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Leona i Leonii z domu Weber. Ukończył studia w Krakowie. W 1894 odbył jednoroczną ochotniczą służbę wojskową w Przemyślu. Od 1897, jako lekarz, pełnił zawodową służbę w cesarskiej i królewskiej armii.

W I wojnie światowej lekarz garnizonowy i komendant szpitala w Trembowli. Major z 1915, potem w szpitalach polowych. W latach 1915–1917 w niewoli rosyjskiej, pracując jako lekarz w szpitalach Kijowa i Czelabińska. Po uwolnieniu z niewoli wrócił do służby. W 1918 awansował na starszego lekarza sztabowego 2 klasy.

W Wojsku Polskim od listopada 1918. Komendant szpitala w Cieszynie i szef sanitarny Grupy Operacyjnej płk. Latinika na froncie czeskim, potem szef sanitarny 6 Dywizji Piechoty na froncie litewsko-białoruskim. W 1920 komendant szpitala w Rzeszowie, szef sanitarny 1 i 2 Armii na froncie bolszewickim. 14 kwietnia 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu pułkownika lekarza, w „grupie byłej armii austro-węgierskiej”Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 16 z 23 kwietnia 1920 r., s. 804.. Od lipca do 29 września 1921 był szefem sanitarnym Dowództwa Okręgu Generalnego „Kielce” w Kielcach. W latach 1921–1924 był komendantem Szpitala Ujazdowskiego w Warszawie.

1 grudnia 1924 Prezydent RP Stanisław Wojciechowski, na wniosek Ministra Spraw Wojskowych gen. dyw. Władysława Sikorskiego, awansował go na generał brygady ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 5. lokatą w korpusie generałów. Później do 1926 szef sanitarny Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu. Z dniem 30 kwietnia 1927 został przeniesiony w stan spoczynkuDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 5 z 5 lutego 1927 r.. Osiadł w Poznaniu, a następnie w Krakowie, gdzie zmarł 26 kwietnia 1941 i został pochowany na Cmentarzu Rakowickim (kwatera LXXII, rząd 24, grób 13)P. Stawecki, Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918-1939, Warszawa 1994, s. 249 (błędny miesiąc zgonu)..

Oktawian Pilecki był żonaty z Wiesławą Marią z Gostyńskich (ur. 6 lipca 1879 w Przemyślu), z którą miał córkę Marię Wandę (ur. 1 grudnia 1909 w Krakowie). 23 kwietnia 1922 przeprowadził się z Warszawy i zamieszkał z rodziną w Poznaniu przy ulicy Marii Magdaleny 3. 30 lipca 1926 przeprowadził się na ulicę Świętego Wojciecha 17, a 1 lipca następnego roku do mieszkania przy alei Szelągowskiej 10.

Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi (29 kwietnia 1925)M.P. z 1925 r. nr 102, poz. 438 „za zasługi położone dla armji na polu służby zdrowia”. Medal Pamiątkowy za Obronę Śląska Cieszyńskiego

Przypisy

Bibliografia T. Kryska-Karski, S. Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991. H. Kosk, Generalicja Polska, t. 2, Oficyna wydawnicza „Ajaks”, Pruszków 2001.

Kategoria:Generałowie brygady II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie związani z Poznaniem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Obronę Śląska Cieszyńskiego Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie dowództwa 1 Armii (II RP) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1870 Kategoria:Zmarli w 1941