mały|Grób Konstantego Jakimowicza na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Konstanty Sylwin Jakimowicz (ur. 17 lutego 1879 w Warszawie, zm. 3 lipca 1960 tamże) – architekt warszawski.

Życiorys Był najstarszym synem mistrza krawieckiego i kuśnierza Konstantego (1848–1933) i Katarzyny z Rejmentów (1955–1919), najstarszej siostry Władysława Reymonta. Siostra Zofia (1883–1969) wyszła za artystę malarza Michała Borucińskiego. Początkowo pobierał naukę w szkole rysunków w pracowni Wojciecha Gersona w Warszawie. Następnie studiował na Wydziale Architektury Instytutu Politechnicznego w Warszawie, dyplom uzyskał na Politechnice w Karlsruhe (1906) i w Instytucie Inżynierów Cywilnych w Petersburgu (1908–1909). Był członkiem Ligi Narodowej od 1905 roku, członkiem Narodowego Związku RobotniczegoStanisław Kozicki, Historia Ligi Narodowej (okres 1887–1907), Londyn 1964, s. 575.. W latach 1909–1911 pracował przy budowie linii kolejowej Herby–Kielce.

Po roku 1913 mieszkał w Warszawie i był architektem diecezjalnym, członkiem Prymasowskiej Rady ds. Budownictwa Sakralnego. Pracował jako wykładowca budownictwa w Szkole Mechaniczno-Technicznej Hipolita Wawelberga i Stanisława Rotwanda, Uniwersytecie Ludowym oraz Wolnej Wszechnicy Polskiej.

Po roku 1916 budowniczy okręgowy i kierownik Wydziału Budowlanego m. Warszawy, 1918–1926 szef sekcji, a następnie dyrektor departamentu w Ministerstwie Robót Publicznych. W latach 1926–1928 etatowy architekt Banku Gospodarstwa Krajowego. Ważną część twórczości Konstantego Jakimowicza stanowiły budowle sakralne. W 1928 został mianowany szambelanem papieża Piusa XI, a w 1939 szambelanem papieża Piusa XII.

Pełnił funkcje prezesa Koła Architektów w Warszawie, członka Rady Stowarzyszenia Architektów Polskich, członka wydziału konserwacji Towarzystwa Opieki nad Zabytkami. W okresie okupacji 1940–1944 zatrudniony w Wydziale Budownictwa Zarządu m. Warszawy, po wojnie pracował w Biurze Odbudowy Stolicy. Został architektem diecezjalnym i członkiem Rady Prymasowskiej Odbudowy Kościołów Warszawy, powołanej 24 kwietnia 1947 przez Prymasa Polski, kardynała Augusta Hlonda.

Jego synem był Andrzej Jakimowicz, historyk sztuki, powstaniec warszawski.

Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 67-5-16,17), wraz z żoną Stanisławą z Wywijanków (1883–1956). W drugim grobie rodziny Jakimowiczów (kwatera 174-2-18) spoczywają rodzice architekta.

Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (27 grudnia 1924)M.P. z 1924 r. nr 299, poz. 979 „w uznaniu zasług, położonych na polu rozwoju architektury polskiej”. Medal Niepodległości (13 kwietnia 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Srebrna Odznaka SARP (1954) Wielki Oficer Orderu Korony Rumunii (Rumunia)

Realizacje thumb|Konkatedra Matki Bożej Zwycięskiej na Kamionku w Warszawie Według jego projektów budowano głównie w Warszawie i jej okolicy. Spośród jego realizacji należy wymienić: Dom Akademiczek fundacji barona Hirscha przy ul. Górnośląskiej 14 w Warszawie; Dom Akcji Katolickiej „Roma” przy ul. Nowogrodzkiej 49 w Warszawie, obecnie Teatr Muzyczny Roma; projekt wg konkursowej pracy Stefana Szyllera. Po paraliżu jakiego doznał Szyller w 1931 roku Jakimowicz prowadził budowę Romy do końca; Dom parafialny przy ul. Mokotowskiej 13 (obecnie Teatr Współczesny w Warszawie); Schronisko dla bezdomnych Przytulisko przy ul. Wilczej 7, obecnie Dom Generalny Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek od Cierpiących; Dom Księży Emerytów przy ul. Ratuszowej; Budynki stacyjne Kolei Jabłonowskiej zachowane do dziś w Aninie, Międzylesiu i Falenicy, oraz Grójeckiej Kolei Dojazdowej – zachowany budynek dawnej stacji Wilanów – obecnie poczta przy ul. Stanisława Kostki Potockiego 31; Wille prywatne na Saskiej Kępie, w Otwocku i Konstancinie; Gmachy szkolne wybudowane w tzw. stylu magistrackim przy ul. Otwockiej i Syreny (szkoła prowadzona przez siostry Felicjanki) oraz Szkoły Powszechnej im. Biskupa Stanisława Galla na Kamionku prowadzonej przez siostry Szarytki przy ul. Grochowskiej 365; Konkatedrę Matki Bożej Zwycięskiej w Warszawie; Kościół pod wezwaniem św. Teresy od Dzieciątka Jezus przy ul. Tamka; Kościół pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa w Tarnowie; Kościół św. Wawrzyńca Męczennika w Jazgarzewie; Krypty książąt mazowieckich Stanisława i Janusza oraz Henryka Sienkiewicza w Katedrze Św. Jana w Warszawie; Nagrobek siostry Kazimiery Gruszczyńskiej, założycielki Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek od Cierpiących na cmentarzu Powązkowskim Nagrobek Władysława Reymonta na cmentarzu Powązkowskim; dworce w Turowie, Juliance, i Koniecpolu.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Architekci związani z Warszawą Kategoria:Członkowie Biura Odbudowy Stolicy Kategoria:Członkowie Ligi Narodowej Kategoria:Członkowie Narodowego Związku Robotniczego Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Architektów Polskich Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Korony Rumunii Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Szambelanowie papiescy Kategoria:Urodzeni w 1879 Kategoria:Urzędnicy Ministerstwa Robót Publicznych Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wolnej Wszechnicy Polskiej Kategoria:Zmarli w 1960 Kategoria:Absolwenci Instytutu Inżynierów Cywilnych cesarza Mikołaja I