Artur Krajewski (ur. 24 lipca 1971 w Żyrardowie) – polski artysta interdyscyplinarny, poeta, pisarz i nauczyciel akademicki, od 1995 roku związany z Akademią Sztuk Pięknych w Warszawie. Zajmuje się semiotyką kultury oraz refleksją filozoficzną nad niematerialnymi aspektami rzeczywistości; badacz pamięci kulturowej i symbolicznych form istnienia. Członek Zarządu Głównego Związku Literatów Polskich oraz Zarządu Oddziału Warszawskiego ZLP, a także członek Stowarzyszenia Autorów ZAiKS.
Edukacja 1990–1992 studia na Wydziale Weterynarii (SGGW w Warszawie). Ukończył studia na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom w pracowni prof. Daniela Szczechury z dziedziny Film Animowany. Wyróżnienie malarskie w pracowni prof. Adama Styki. Od 2014 roku profesor w ASP w Warszawie. Prowadzi pracownię Kompozycji Projektowej i Rysunku. Od 2020 roku kierownik Katedry Kształcenia Ogólnoplastycznego na Wydziale Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki.
SPAK Stowarzyszenie Polskich Artystów Karykatury
W 1994 roku został przyjęty do SPAK jako najmłodszy zrzeszony rysownik. W 1996 roku, podczas walnego zgromadzenia, został wybrany do zarządu SPAK, którego prezesem był wówczas Maciej Pietrzyk. W 1999 roku ponownie wszedł w skład zarządu; prezesem Stowarzyszenia został wówczas Jacek Frankowski, twórca kukiełek do noworocznej szopki politycznej Polskie Zoo.
W 2002 roku, podczas walnego zgromadzenia, publicznie zrezygnował z członkostwa w SPAK, demonstracyjnie niszcząc legitymację członkowską i opuszczając siedzibę Muzeum Karykatury. Tego samego dnia z organizacji wystąpił również Grzegorz Szumowski.
W okresie działalności w SPAK miał ponad 50 wystaw indywidualnych oraz otrzymał kilka nagród międzynarodowych. Jego prace były publikowane w około 30 tytułach prasowych w Polsce i za granicą. Prowadził stałą rubrykę rysunkową w dzienniku „Rzeczpospolita”. W siedzibie BRE Banku powstała galeria jego prac dokumentujących życie instytucji. Działalność rysowniczą zawiesił w 2002 roku.
W 2007 roku, na zaproszenie dyrektora Muzeum Karykatury Marka Wojciecha Chmurzyńskiego, zorganizował happening oraz wystawę Malarski Teatr Mody Karykatury TeleGwiazd. Projekt opierał się na koncepcji przestrzennych instalacji, w których fotografie modelek – ubranych w specjalnie zaprojektowane kostiumy nawiązujące do postaci medialnych – były drukowane, wycinane i przekształcane w trójwymiarowe obiekty.
Kostiumy zaprojektowali i wykonali studenci Międzynarodowej Szkoły Kostiumografii i Projektowania Ubioru pod kierownictwem Magdaleny Płonki. W realizacji projektu uczestniczyli m.in.: Hanna Orłowska, Dominika Alchimowicz, Agnieszka Suchomska, Joanna Jachowicz, Sylwia Błaszczyk, Paulina Bojór, Natalia Kaleta, Anna Kałuża, Olga Turczak oraz Sylwia Pleksot.
Happening został współreżyserowany z Jackiem Jarzyną, a poprowadził go Piotr Gąsowski. W wydarzeniu uczestniczył również aktor i performer Arti Artur Grabowski. Projekt odnosił się do wizerunków postaci medialnych, takich jak: Katarzyna Figura, Kamil Durczok, Janusz Gajos, Krystyna Janda, Krzysztof Krawczyk, Tomasz Lis, Monika Olejnik, Cezary Pazura, Kazimiera Szczuka, Szymon Majewski, Grażyna Torbicka oraz Maryla Rodowicz.
Oprawę muzyczną przygotowali Robert Siniarski, Krzysztof Gwiazda oraz Kamil Berbeć (Szkoła DJ-ów). Grażyna Torbicka nagrała krótki film promujący wydarzenie, natomiast projekt graficzny plakatu, okładki albumu i materiałów wizualnych wystawy opracowała Małgorzata Gurowska. Projekt był prezentowany wielokrotnie, m.in. podczas Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach.
Festiwale Twórca happeningów, akcji artystycznych i festiwali, takich jak: Festiwalu Integralia (2001–2004) wydarzenia integrującego środowiska warszawskich uczelni artystycznych z innymi uczelniami z kraju wpisującym się w system „Juwenaliów” (Akademii Teatralnej w Warszawie, Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, Akademii Muzycznej w Warszawie i zaproszonej Polsko-Japońskiej Wyższej Szkole Technik Komputerowych oraz Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, Akademii Muzycznej w Krakowie i Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie). Na scenie ustawionej na dziedzińcu ASP w Warszawie pojawiali się rektorzy: prof. Adam Myjak, prof. Jan Englert, prof. Lech Śliwonik, prof. Jerzy Stuhr, prof. Ryszard Zimak, prof. Jan Pamuła, prof. Marek Stachowski. Działania wspierali min. prof. Włodzimierz Szymański (ASP w Warszawie), prof. Jarosław Gajewski (prorektor AT w Warszawie), dr Miłosz Bębinow, Jacek Jarzyna, Jan Duszyński. Na scenie występowało wielu artystów młodego pokolenia jak: Mateusz Damięcki, Karolina Gruszka, Anna Dereszowska, Dorota Masłowska..., jak i poważnych uznanych mistrzów Włodzimierz Pawlik (uczestniczył w happeningu pt. „Fortepian Pawlika” zrealizowanym przez Artura Krajewskiego i Andrzeja Kokoszę). Podczas Festiwalu wydawana była gazeta „Integraliowa” której kuratorem/naczelnym był Artur Krajewski. Nazwa Festiwalu „Integralia” została zaproponowana przez prof. Jarosława Gajewskiego (AT). Ogrodu Sztuk – Salon Szkolnictwa Artystycznego został stworzony w ramach Międzynarodowego Salonu Edukacyjnego Perspektywy (2004–2010), który odbywał się w halach EXPO XXI przy ulicy Prądzyńskiego, w Pałacu Kultury i Nauki oraz w Garnizonie Sztuki w Warszawie. Ogród Sztuk stanowił przestrzeń promocji edukacji artystycznej, miejsce spotkań oraz występów zarówno znanych artystów, jak i obiecujących młodych absolwentów szkół artystycznych oraz studentów. Formuła happeningu była kluczowym elementem działań i pokazów, które wchodziły w interakcję z widzami. Jednym z bardziej kontrowersyjnych momentów było rysowanie przez studentów modela w półakcie, który pozostawał niewidoczny dla publiczności. Specjalnie przygotowana przestrzeń – hala przedzielona kotarą wytłumiającą dźwięk od reszty działań targowych związanych z uczelniami wyższymi oraz tworzącą teatralny nastrój – umożliwiała organizowanie koncertów muzyki klasycznej, recitali, happeningów, spotkań i innych form artystycznych. Wydarzenia te prowadzili studenci szkół teatralnych, pełniąc rolę konferansjerów, w tym m.in. Małgorzata Socha i Modest Ruciński, co nadawało całości niepowtarzalną atmosferę. W Ogrodzie Sztuk uczestniczyły zarówno publiczne i niepubliczne uczelnie artystyczne, jak i instytucje kultury, prezentujące swoją ofertę edukacyjną i kulturalną. Wśród licznych gości wydarzenia znaleźli się m.in.: Anda Rottenberg, Ignacy Karpowicz, Krystyna Janda, Tomasz Bagiński, Bogusław Linda, Jan Machulski, Jerzy Stuhr, Agata Bogacka, Przemysław Wojcieszek, Elżbieta Zapendowska, Zygmunt Miłoszewski, Grażyna Torbicka, Czesław Mozil, Paweł Małaszyński i wielu innych. Podczas wydarzenia przyznawano nagrodę Złotego artOgrodnika, którą otrzymali: PWSFTviT w Łodzi(2009), Akademia Teatralna im. A. Zelwerowicza w Warszawie (2010), Festiwal Camerimage w Bydgoszczy (2010), Tygodnik Polityka (2010), ASP w Katowicach (2010). Interdyscyplinarnego Festiwalu Sztuk M{i}aSTO/a Gwiazd, który przyznaje statuetkę Złotego artKciuka /Jurek Owsiak /2010/; Marek Żydowicz (2011); Krystyna Janda (2012); Roman Gutek (2013); Artur Rojek (2014); Marek Niedźwiecki (2015), Anna Dymna (2016), Jacek Cegiełka (2017) (...) Edukacyjnego Festiwalu Sztuki artNoble / Konkursu artNoble – ogólnopolskiego interdyscyplinarnego konkursu dla absolwentów i prac dyplomowych z uczelni artystycznych przyznawanych przez ponad 40-osobowe jury w dwóch kategoriach plastyka i muzyka.
Twórczość Malarstwo Artysta miał ponad 100 indywidualnych wystaw malarskich w latach 1998–2009, m.in. w Muzeum Narodowym w Warszawie, Pałacu Sztuki w Krakowie oraz w licznych galeriach BWA (Biura Wystaw Artystycznych) na terenie całej Polski.
Najważniejsze cykle malarskie: Malarstwo i Rysunek (1998) Zbiór prac powstałych do 1998 roku. Premiera w Muzeum Mazowsza Zachodniego w Żyrardowie. Kurator: dr Jerzy Naziębło (autor wstępu do katalogu). Katalog wydany przez Muzeum Okręgowe w Żyrardowie, ISBN 83-904170-5-7. Cykl prezentowany również w Galerii Prezydenta m.st. Warszawy w Pałacu Branickich. Kreator (2000) Cykl zrealizowany jako aneks / dyplom malarski w pracowni malarstwa prof. Adama Styki. Premiera w Muzeum Historycznym m.st. Warszawy. Kurator: prof. Włodzimierz Szymański. Tekst do katalogu: prof. Adam Styka. Conceptus est Homo (2001) Premiera w BWA w Kielcach. Wstęp do katalogu: Robert Jasiński. Kobieta (2003) Premiera w Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie. Wstęp do katalogu: Jacek Werbanowski – krytyk sztuki, redaktor naczelny magazynu Exit, kurator Galerii Promocyjnej w Warszawie. Kurator wystawy: prof. Jarosław Gajewski. Krzyk (2005) Premiera w Galerii Promocyjnej w Warszawie. Kuratorzy wystawy: Jacek Werbanowski oraz prof. Włodzimierz Szymański. Ciało (2006) Premiera podczas Dni Dziedzictwa w Starej Przędzalni w Żyrardowie. Otwarcie miało charakter happeningowy; dokonał go aktor Jan Machulski. Program AntyWirusowy (2007) Premiera w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (aula główna). Kurator: prof. Wiktor Jędrzejec. Centralnym dziełem był obraz o wymiarach 7 × 3 m, stylizowany na pietę, poświęcony kobiecie. Przedstawione postacie ukazane są w różnych gestach, w tym w motywie ukrzyżowania. Podczas wernisażu odbyła się liturgia słowa – fragment mszy odprawionej przez kapłana z parafii salezjańskiej w Żyrardowie. Do psalmów Dawidowych, poświęconych sztuce i kobiecie, autor skomponował muzykę, wykonaną i zaśpiewaną przez Roberta Siniarskiego i Krzysztofa Gwiazdę. Moja Rodzina (2009) Malarstwo–instalacja. W czarnej przestrzeni galerii umieszczono blejtramy w formie stołu, krzeseł, okna oraz narożnika pokoju. Premiera: Galeria Test w Warszawie. Kurator wystawy: Grażyna Ruszczyc. Wstęp do katalogu (wydanego jako książka artystyczna): krytyk sztuki Wojciech Krauze. Hasło towarzyszące wystawie: „Zadeklarowany pokaz manifestu artystycznego zapisanego pędzlem na płótnie i przedstawiony w formie wystawy pt. «Moja Rodzina!»” . W tej scenografii zrealizowano film dla TVP Kultura pt. „Chciałbym namalować takiego jelenia na rykowisku, którego zapamiętałyby pokolenia”. Kultura, Dzieło, Sztuka (2009) Cykl malarski, w którym podłożem były trzy trumny pełniące funkcję specyficznych blejtramów. Zawierał teksty manifestu artystycznego odnoszącego się do pojęć kultury, dzieła i sztuki. Premiera w BWA w Płocku; projekt funkcjonował również jako autorska książka artystyczna.
Happeningi, akcje artystyczne, fotografia, grafika „Koniec Świata”. Koniec Sztuki – artystyczna akcja happeningowo-społeczna zrealizowana w 2012 roku w Warszawie. Projekt polegał na prezentacji instalacji przestrzennej zbudowanej z monitorów, na których w zapętlonych nagraniach wypowiadali się artyści, krytycy sztuki oraz osoby ze świata życia publicznego. W przedsięwzięciu wzięło udział ponad 100 rozpoznawalnych postaci związanych z kulturą i sztuką z Polski, Niemiec, Izraela, Stanów Zjednoczonych oraz Kanady. Akcja rozpoczęła się na Dworcu Centralnymw Warszawie. Otwarcia wydarzenia dokonał dziennikarz i współtwórca programu Szkło Kontaktowe – Grzegorz Miecugow, który wystąpił, posługując się symbolicznie niedziałającą tubą nagłaśniającą. Elementem performatywnym akcji było przejście uczestników przez symboliczną „bramę przejścia”, odnoszącą się do idei końca i transformacji świata oraz sztuki. Wieczorem fragmenty wydarzenia zostały zaprezentowane w programie Szkło Kontaktowe emitowanym na antenie TVN24.