Georg Moritz Ebers (ur. 1 marca 1837 w Berlinie, zm. 7 sierpnia 1898 w Tutzing) – niemiecki egiptolog i powieściopisarz.
Studiował w Berlinie języki wschodnie i archeologię. W 1865 został docentem uniwersytetu w Jenie na specjalności język egipski i antyki, a w 1870 roku został mianowany profesorem w tych dziedzinach w Lipsku. Odbył dwie naukowe wyprawy do Egiptu. Jego pierwsze ważne dzieło Ägypten und die Bücher Moses ukazało się w 1867–1868.
W 1873 odkrył w Egipcie w Luksorze (Teby) papirus o treści medycznej z ok. 1550 p.n.e. nazwany na jego cześć papirusem Ebersa. Obecnie ten zabytek znajduje się w Bibliotece Uniwersytetu w Lipsku. Papirus Ebersa jest jednym z najważniejszych starożytnych egipskich medycznych papirusów.
Ebers popularyzował kulturę starożytnego Egiptu poprzez pisanie historycznych powieści. Eine ägyptische Königstochter została opublikowana w 1864. Jego późniejsze dzieła tego rodzaju to Uarda (1877), Homo sum (1878), Die Schwestern (1880), Der Kaiser (1881), Serapis (1885), Die Nilbraut (1887), Kleopatra (1894).
Bibliografia Encyklopedya Powszechna Kieszonkowa, zeszyt X, Nakład druk i własność Noskowskiego, Warszawa 1888
Linki zewnętrzne Publikacje Georga Ebersa w bibliotece Polona
Kategoria:Na podstawie Encyklopedii Powszechnej Kieszonkowej Kategoria:Niemieccy archeolodzy Kategoria:Niemieccy prozaicy XIX wieku Kategoria:Pisarze związani z Berlinem Kategoria:Urodzeni w 1837 Kategoria:Zmarli w 1898