Landseer – rasa psa zaliczana do grupy molosów w typie górskim, wyhodowana w Kanadzie z nowofundlanda, uznawana przez część organizacji kynologicznych za jego biało-czarną odmianę, a przez Międzynarodową Federację Kynologiczną uznana za odrębną rasę – w klasyfikacji FCI określona nazwą Landseer (Continental-European type – E.C.T.). Zwierzęta z tej rasy są dobrze przystosowane do pływania. Cechuje je pasja do wody.

Nazwa rasy pochodzi od nazwiska malarza Edwina Henry’ego Landseera, który malował obrazy z wizerunkami psów tej rasy.

Rys historyczny Geneza tej rasy sięga XVIII wieku, kiedy to rybacy baskijscy i portugalscy przywozili swoje psy na Nową Fundlandię. Z mieszania się tych psów z miejscowymi rasami powstała nieistniejąca współcześnie rasa o nazwie St. John’s dog, prawdopodobnie bezpośredni przodek nowofundlanda i landseera.

250px|left|thumb|Obraz Edwina Landseera – „A Distinguished Member of the Humane Society” Nowofundland był początkowo hodowany w odmianie jednobarwnej i w łaciatej. Z tej drugiej wyselekcjonowano wyższego i lżejszego landseera o biało-czarnym umaszczeniu, delikatniejszym włosie oraz bardziej graniastej i prostej głowie.

Do Europy landseery zostały przywiezione przez rybaków z Francji i Anglii. Rasa została spopularyzowana przez Anglików, którzy ustanowili wzorzec rasy i u których rasa cieszyła się dużym uznaniem za wierność i ciętość.

Popularności dodał jej sir Edwin Landseer, który malował portrety landseerów, m.in. obraz zatytułowany „A Distinguished Member of the Humane Society” (Godny członek ludzkiej społeczności) z 1838 roku – rozpowszechniony w tysiącach reprodukcji.

Zalety landseerów – zwłaszcza ich skłonność do obrony słabszych, głównie dzieci – były opisywane przez wielu poetów, m.in. przez lorda Byrona.

Wygląd Budowa Landseer sprawia wrażenie dużego, silnego, harmonijnie zbudowanego psa. Jest wyższy i lżejszy niż nowofundland. Dotyczy to szczególnie samców. Głowa bardzo masywna. Długość kufy równa jej szerokości. Szyja jest gruba i muskularna. Ogon silny, obficie owłosiony, w spoczynku noszony nisko, na końcu lekko zakrzywiony. Łapy duże. Palce są połączone błoną pławną sięgającą prawie do ich końców.

Szata

Umaszczenie

Użytkowość 250px|thumb|Landseer – pies ratowniczy Landseery są wodołazami, wybitnymi pływakami – cechuje je pasja do wody. W wodzie cechuje je niezwykła siła i wytrzymałość, są także wyjątkowo szybkie. Początkowo pomagały rybakom, pełniły też rolę psa-towarzysza. Współcześnie są wykorzystywane głównie w ratownictwie wodnym (podobnie jak nowofundland), także jako pies stróżujący i towarzyszący.

Landseery uratowały wielu ludzi od utonięcia.

Oczekiwana długość życia wynosi około 11 lat.

Popularność

Klasyfikacja FCI W 1959 roku Międzynarodowa Federacja Kynologiczna (FCI) uznała landseera za odrębną rasę psa. W 1960 roku zatwierdzono jej wzorzec.

W klasyfikacji FCI została zaliczona do grupy II – Pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy do bydła, sekcja 2.2 – Molosy typu górskiego. Landseery nie podlegają próbom pracy.

Przypisy Wzorzec rasy nr 226 (FCI Standard N° 226) (pdf) , Związek Kynologiczny w Polsce – Zarząd Główny Systematyka ras według FCI z uwzględnieniem polskiego nazewnictwa ras (pdf), Związek Kynologiczny w Polsce – Zarząd Główny Bibliografia

Kategoria:Rasy psów Kategoria:Molosy