Wachtang I Gorgasali (gruz. ვახტანგ I გორგასალ; ur. 440, zm. 502) – gruziński król (mepe) Kartlii (Iberii kaukaskiej) w latach 452–502 i święty Gruzińskiego Kościoła Prawosławnego.
Prowadził długą wojnę wyzwoleńczą przeciwko sasanidzkiej Persji. Uważany jest za założyciela Tbilisi, gdzie przeniósł stolicę państwa z Mcchety. Pomógł Gruzińskiemu Kościołowi Prawosławnemu w uzyskaniu autokefalii.
Jego przezwisko „gorgasal” (końcówka „i” to adaptacja języka gruzińskiego) tłumaczy się z języka farsi jako „głowa wilka” w nawiązaniu do kształtu jego hełmu. Odmówił udziału w wojnach z Bizancjum, zginął w starciu z oddziałem wojska Sasanidów. W Gruzji otaczany czcią. W bajkach i legendach jest stałą postacią, naznaczoną pozytywnymi cechami – odwagą, siłą, mądrością. Cerkiew gruzińska wprowadziła go w poczet świętych, a jego szczątki spoczywają w świątyni Sweticchowelli.
jest jednym z najwyższych odznaczeń w Gruzji.
Bibliografia Donald Rayfield. The Literature of Georgia: A History. 2nd ed. Routledge, 2000. . Page 61. Studies in Medieval Georgian Historiography: Early Texts and Eurasian Contexts. Vol. 113. Peeters Publishers, 2003. . P. 208
Kategoria:Władcy Gruzji Kategoria:Tbilisi Kategoria:Gruzińscy święci Kategoria:Urodzeni w 440 Kategoria:Zmarli w 502